III SA/Lu 696/21
PostanowienieWSA w Lublinie2021-12-22
Skład orzekający: Jerzy Marcinowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady miasta rozpatrującą skargę na działanie dyrektora zarządu dróg w trybie art. 227 k.p.a. podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady miasta podjętą w trybie postępowania skargowego działu VIII k.p.a., która jest jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi powszechnej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
K. O. wniósł do Rady Miasta T. skargi na działanie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg dotyczące nieusunięcia usterki kraty kanalizacji deszczowej. Rada Miasta uznała skargę za bezzasadną i podjęła uchwałę w tej sprawie. K. O. zaskarżył tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając jej nieuczciwość i bezpodstawność.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] września 2021 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skarg na działanie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w T. L. postanawia: odrzucić skargę.
Pismami z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] lipca 2021 r., [...] sierpnia 2021 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2021 r. K. O. wniósł do Rady Miasta T. skargi na działanie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w T. L. w sprawie nieusunięcia usterki kraty kanalizacji deszczowej, znajdującej się na ulicy [...] w T. L..
Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2021 r., Rada Miasta T. , po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta T. , uznała skargę za bezzasadną.
Pismem z dnia [...] października 2021 r. K. O. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą uchwałę wskazując, że została ona podjęta w sposób nieuczciwy, nieobiektywny i bezpodstawny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest uchwała Rady Miasta T. Nr [...] z dnia [...] września 2021 r., w sprawie rozpatrzenia skargi K. O. na działanie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w T. L., podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1372), dalej jako "u.s.g." oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.".
Niniejsza sprawa dotyczy zatem uchwały podjętej w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. W myśl powołanego przepisu przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi.
Forma działalności administracji obejmująca skargi powszechne w rozumieniu działu VIII k.p.a. nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, wyrok NSA). Możliwość zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania nie została także przewidziana w żadnej ustawie szczególnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana, a więc także wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która jest w takim wypadku – jak już wyżej wskazano – jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga na uchwałę Rady Miasta T. Nr [...] z dnia [...] września 2021 r., w sprawie rozpatrzenia skargi K. O. na działanie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w T. L. nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zaskarżona uchwała została podjęta w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII k.p.a., w związku z czym nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a..
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło