III SA/Lu 700/11

Lublin, dnia 15 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...].09.2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na skutek sprzeciwu A. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2012 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania A. S. prawa pomocy. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J. L.. Od decyzji tej A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 24 listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec nie złożenia przez skarżącego wymaganego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy został on wezwany do jego złożenia, co uczynił. Skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r. referendarz sądowy odmówił A. S. przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 19 stycznia 2012 r. W dniu 25 stycznia 2012 r. skarżący wniósł pismo od postanowienia referendarza, które jak wyjaśnił w kolejnym piśmie jest sprzeciwem na postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2012 roku. Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie go od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym. Musi ona jednak wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. zażądał tym samym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Zwolnienie od kosztów sądowych dotyczy osób znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie pełnych kosztów sądowych. Trudna sytuacja życiowa oznacza nie tylko brak lub niewielkie dochody z pracy (renty bądź emerytury), ale również odnosi się do sytuacji kiedy strona postępowania żądająca zwolnienia od kosztów nie posiada żadnego majątku (ruchomości, nieruchomości). Należy również mieć na uwadze wysokość kosztów sądowych jakie strona postępowania musi ponieść w danej sprawie. Skarżący w związku z wniesieniem skargi do sądu zobowiązany jest do wniesienia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Na tym etapie postępowania jest to jedyny koszt, do poniesienia którego zobligowany jest skarżący. Biorąc pod uwagę wymogi warunkujące przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy podkreślić, iż sytuacja finansowa (materialna) skarżącego nie jest bardzo trudna. Jak wynika z wniosku dotyczącego przyznania prawa pomocy, jak również z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy skarżący jest wraz z małżonką współwłaścicielem gruntów rolnych i lasu o łącznej powierzchni ponad [...] ha (w tym ok. [...] ha przeliczeniowych gruntów rolnych). Ponadto skarżący wraz z żoną posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m ², jak również budynki gospodarcze o powierzchni [...] m ². Skarżący pobiera również rentę w kwocie [...] zł, oraz sprzedaje mleko, za które także otrzymuje co miesiąc określone kwoty. Skarżący otrzymuje również zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie paliwa. Skarżący nie wskazał w urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy wysokości swoich dochodów, jakie uzyskuje z gospodarstwa rolnego. Biorąc pod uwagę powyższe i dane wynikające z obwieszczenia Prezesa GUS z 23 września 2011 r. dotyczącego wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych (MP Nr 87, poz. 917) miesięczny dochód skarżącego z prowadzonego przez niego gospodarstwa wynosi ok. 1600 zł co łącznie z rentą daje kwotę ponad 2000 zł. Poza tym skarżący uzyskuje dodatkowe dochody, z tytułu sprzedaży mleka, które zasilają jego budżet domowy. Należy mieć również na uwadze fakt, iż skarżący nie ma oprócz siebie i małżonki nikogo więcej na utrzymaniu. Z oceny materiałów takich jak faktury VAT za energię elektryczną i wodę, nakazy płatnicze za podatek rolny, leśny i od nieruchomości, składki na ubezpieczenie społeczne jak również ubezpieczenie PZU, które zostały zgromadzone w aktach, a dotyczą sytuacji finansowej skarżącego wynika, iż miesięczne wydatki z tym związane wynoszą ok. 460 zł. Nie sposób zgodzić się ze skarżącym i zaliczyć do kosztów niezbędnych w utrzymaniu rodziny wydatków, jakie ponosi on w związku z zakupem nawozów, środków ochrony roślin czy paliwa do maszyn rolniczych. Wydatki te stanowią nakłady związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Biorąc pod uwagę możliwości finansowe skarżącego wynikające z jego stanu majątkowego, posiadanych nieruchomości i regularnych wpływów na konto bankowe w odniesieniu do kosztów, które ma ponieść w niniejszej sprawie należy wskazać, iż ma on wystarczającą ilość środków, aby ponieść ciężar kosztów sądowych, które wynoszą 200 zł. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący ma określony dochód, i jest to kwota wystarczająca na pokrycie kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny. W tej sytuacji, wniosek o przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie nie podlega uwzględnieniu. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 260 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.