III SA/Lu 701/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym, postanawia: zwrócić z urzędu skarżącemu nadpłaconą opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem datowanym na 8 września 2012 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie. Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wystąpił o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia przez skarżącego opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Opłata nie jest zatem pobierana w sytuacji, gdy sąd z urzędu doręcza orzeczenie z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 165 § 1 p.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Postanowienie o zawieszeniu postępowania w niniejszej sprawie zostało ogłoszone na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r., służy na nie zażalenie, zatem podlega doręczeniu z urzędu wraz z uzasadnieniem, a co za tym idzie – nie jest od niego pobierana opłata kancelaryjna. W zaistniałej sytuacji uiszczona przez skarżącego opłata była nienależna. W świetle art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W związku z powyższym Sąd na podstawie cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.