III SA/Lu 710/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi powiatowej postanawia: odrzucić sprzeciw. Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b p.p.s.a.). W myśl art. 32 p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia [...] października 2021 r. P. H. wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r. W decyzji tej organ odwoławczy orzekł o uchyleniu decyzji wydanej przez Dyrektora P. H. w dniu [...] czerwca 2021 r., znak [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego drogi powiatowej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wyjaśnić należy, że z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r. sygn. K 32/08, w którym Trybunał Konstytucyjny uznał za zgodny z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepis art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia on prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym gminę, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał decyzję, jako organ I instancji, a także za zgodny z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odmawia jednostce samorządu terytorialnego prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sprawach, w których organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję w I instancji. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego – organu II instancji, wniósł P. H., który orzekał w sprawie jako organ I instancji. P. H. nie był stroną postępowania administracyjnego, a zatem nie miał statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wyłączenie możliwości korzystania z praw strony przez ten organ jest równoznaczne z brakiem legitymacji do wniesienia sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że wniesiony w niniejszej sprawie sprzeciw jest niedopuszczalny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a.