III SA/Lu 712/11

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać radcy prawnemu L. Z. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 151,35 zł (sto pięćdziesiąt jeden złotych i trzydzieści pięć groszy), na którą składa się: kwota 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia, w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług oraz kwota 3,75 zł (trzy złote i siedemdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej radca prawny L. Z., w dniu 18 maja 2012 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej załączył dowód nadania przesyłką poleconą na adres strony w dniu 17 kwietnia 2012 r. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz. U. z 2012 r. nr 0, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują również stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi 120 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. jedn. - Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 147,60 złotych (120 zł + 27,60 zł tytułem należnego podatku od towarów i usług). Kwota kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ulega zwiększeniu o 3,75 zł tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków radcy prawnego, ze względu na poniesione koszty korespondencji (§ 15 pkt 2 w/w rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.