III SA/Lu 719/15

PostanowienieWSA w Lublinie2015-07-01

Skład orzekający: Jerzy Marcinowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego przez pełnomocnika spółki kapitałowej, mimo wezwania sądu, stanowi podstawę do odrzucenia skargi?
Ratio decidendi
Brak przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego przez pełnomocnika spółki kapitałowej, mimo wezwania sądu do usunięcia braków formalnych, stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA. Dokument ten jest niezbędny do wykazania umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym.
Stan faktyczny
K. Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie kary pieniężnej. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania aktualnego odpisu z KRS oraz pełnomocnictwa. Pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo, ale odpis z KRS był nieaktualny. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem do obrotu środków zastępczych postanawia: odrzucić skargę. K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła skargę sądową na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem do obrotu środków zastępczych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – podpisania skargi i nadesłania aktualnego, pełnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnika wezwano również do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika oraz pominięcia udziału pełnomocnika w dalszym postępowaniu. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 czerwca 2015 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej – pełnego odpisu z KRS aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 21 kwietnia 2015 r. oraz odpis KRS z dnia 18 listopada 2014 r. Skarżąca tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi, ponieważ nie nadesłała pełnego odpisu z KRS. Przedstawiony odpis z KRS jest wcześniejszy od pełnomocnictwa i nie mógł być uznany za aktualny odpis pozwalający określić, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 poz. 1203 z późn. zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło