III SA/Lu 73/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Prorektora Uniwersytetu w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy studiów podyplomowych w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. H. na decyzję Prorektora Uniwersytetu dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy studiów podyplomowych. Postanowienie zostało doręczone skarżącej 20 marca 2009 r. Pismem z dnia 25 marca 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną powyżej decyzję Prorektora Uniwersytetu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż jako adres do doręczeń wskazała adres zamieszkania W.-K., a korespondencja została doręczona na adres W.. Ponadto skarżąca podniosła, że pracownik poczty doręczając korespondencję nie dostosował się do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczących doręczeń, gdyż zdaniem skarżącej potwierdzenie odbioru nie zostało podpisane przez domownika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu - art. 86 zd. 1 ppsa, o ile zostaną spełnione łącznie przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, we wniosku strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminowi, jednocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu strona dopełni czynności, dla której określony był termin (art. 87 w/w ustawy). Należy zauważyć, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, może mieć miejsce tylko wtedy gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i trudnej do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w niezachowaniu terminu dla dokonania czynności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie przedstawiona we wniosku argumentacja, w ocenie sądu nie może zasługiwać na uwzględnienie. Niezachowanie terminu skarżąca uzasadnia doręczeniem korespondencji pod inny niż podany przez nią adres oraz wskazuje, iż potwierdzenie odbioru decyzji zostało podpisane przez osobę nie będącą domownikiem. Wskazane okoliczności nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. M. H. we wniosku podnosi, iż korespondencja została doręczona pod adres W., co nie jest zgodne z prawdą gdyż korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzji została doręczona na adres wskazany przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu tj. W.- K.. Jak wynika z akt sprawy cała korespondencja kierowana była na ten adres. Potwierdzenie odbioru podpisane zostało przez ojca skarżącej. Powołane przez stronę we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Zdaniem Sądu uchybienie terminu w sprawie niniejszej nie nastąpiło w wyniku zdarzeń nagłych, niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, a było przyczyną niedostatecznej staranności skarżącego w prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 86 ( 1 ppsa, należało orzec jak w sentencji.