III SA/Lu 740/23
PostanowienieWSA w Lublinie2024-03-06
Skład orzekający: Anna Strzelec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez jednego ze współskarżących, która nie została podpisana przez drugiego ze współskarżących, mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego, powinna zostać odrzucona w całości, czy tylko w części dotyczącej skarżącego, który nie uzupełnił braku?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez jednego ze współskarżących, która nie została podpisana przez drugiego ze współskarżących, mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego i skutecznego doręczenia wezwania w trybie fikcji prawnej, podlega odrzuceniu w części dotyczącej skarżącego, który nie uzupełnił braku. Sąd odrzuca skargę Ł. G. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. z uwagi na niepodpisanie skargi i nieuzupełnienie tego braku formalnego w wyznaczonym terminie.Stan faktyczny
J. B. i Ł. G. wnieśli skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego dotyczącą zwrotu środków europejskich. Skarga została podpisana jedynie przez pełnomocnika J. B.. Ł. G. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie skargi, jednak wezwanie to zostało zwrócone jako niepodjęte. Ł. G. nie uzupełnił wskazanego braku.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Ł. G.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i Ł. G. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 26 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu postanawia: odrzucić skargę Ł. G..
J. B. i Ł. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 26 września 2023 r. w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu.
Skarga została podpisana jedynie przez pełnomocnika J. B.. Wobec czego, zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2023 r. Ł. G. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi - pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze. Przesyłka ta, po dwukrotnym awizowaniu (4 stycznia 2024 r. oraz 12 stycznia 2024 r.), została zwrócona do sądu jako niepodjęta w terminie.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W niniejszej sprawie skarżący Ł. G. został wezwany w terminie siedmiodniowym do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi. Nie ulega żadnej wątpliwości, że niepodpisanie skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Skierowana do skarżącego korespondencja zawierająca opisane wyżej wezwanie, została zwrócona do sądu z powodu niepodjęcia jej w terminie pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 4 stycznia 2024 r. oraz 12 stycznia 2024 r.
Wyjaśnić należy, że w rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącemu pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 p.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącej spółki, zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela, nastąpiło po raz pierwszy w dniu 4 stycznia 2024 r. (o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata oraz w oddawczej skrzynce pocztowej). Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 12 stycznia 2024 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji prawnej doręczenia w ostatnim dniu tego terminu. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Skutek doręczenia w okolicznościach niniejszej sprawy nastąpił w dniu 18 stycznia 2024 r. (zarządzenie k. [...]).
Zakreślony termin do uzupełnienia braków skargi upłynął zatem w dniu 25 stycznia 2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie podpisał skargi.
Mając powyższe na względzie, uznać należało, że skarga Ł. G. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że wobec skargi J. B. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło