III SA/Lu 748/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – w zakresie odrzucenia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżący Z. Z. wniósł w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zarządzeniem z dnia 24 października 2012 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 120 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w sposób przewidziany prawem w dniu 31 października 2012 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania (k. 13 akt sprawy). W dniu 8 listopada 2012 r. skarżący uiścił wpis przelewem bankowym na rachunek bankowy sądu, zaś środki na rachunek sądu wpłynęły w dniu 12 listopada 2012 r. (bankowy wydruk komputerowy – k. 14 akt sprawy i polecenie przelewu – k. 20 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednak według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dlatego uiszczenie wpisu z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 220 § 1 p.p.s.a. nie wywołuje skutku opłacenia pisma w postępowaniu sądowym, skarga zaś podlega w takim wypadku odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Tego rodzaju sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Wobec doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 31 października 2012 r., siedmiodniowy termin do opłacenia skargi upłynął z dniem 7 listopada 2012 r. (art. 111 kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a.). Skarżący uiścił wpis przelewem bankowym w dniu 8 listopada 2012 r., a więc jeden dzień po terminie. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. I GSK 604/10, LEX nr 737469). Skoro zatem złożenie przez stronę zlecenia w banku dokonania przelewu na rachunek sądu nastąpiło w dniu 8 listopada 2012 r., przypadającym już po upływie siedmiodniowego terminu do dokonania opłaty, to spóźniona czynność skarżącego nie wywołała skutku opłacenia skargi w terminie i w konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 85 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.