III SA/Lu 749/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień [...] listopada 2011 r. S. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 3 października 2011 r. Skarga do sądu została nadana w placówce pocztowej w dniu 5 listopada 2011 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dniu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ponadto, jak wynika z § 3 cytowanego przepisu oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Odnosząc zacytowane przepisy do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Skarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone żonie skarżącego w dniu 3 października 2011 r. W tej dacie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji w trybie tzw. doręczenia zastępczego (art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego), a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w środę, 2 listopada 2011 r. Ostatni dzień terminu nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Fakt, że w dniu 2 listopada przypada tzw. dzień zaduszny nie może uzasadniać zmiany ustawowych zasad obliczania terminu, skoro nie jest to dzień ustawowo wolny od pracy. Nadając pismo w placówce pocztowej w dniu 5 listopada 2011 r., o czym świadczy data stempla pocztowego, uchybiono terminowi do wniesienia skargi. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Fakt, iż w niniejszej sprawie uchybienie terminu jest niewielkie, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Jednoznacznie brzmiące przepisy nie pozwalają na ocenę dopuszczalności skargi ze względu na długość okresu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Każde zatem opóźnienie skutkować będzie odrzuceniem skargi, chyba że skarżący złoży wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli uchybienie nie nastąpiło z jego winy. W badanej sprawie wniosek o przywrócenie nie był składany, nie ma zaś możliwości przywrócenia terminu "z urzędu". Surowe podejście do przestrzegania terminów wnoszenia skarg do sądu administracyjnego ma swoje uzasadnienia w wartościach stabilności i bezpieczeństwa porządku prawnego. Możliwość zaskarżenia aktu administracyjnego do sądu administracyjnego powoduje stan niepewności co do jego skutków prawnych. Stan ten nie może być w nieskończoność przedłużany, gdyż prowadzi do rozchwiania pewności obrotu prawnego. Stąd konieczność ścisłego przestrzegania terminów zaskarżenia aktów administracyjnych do sądu administracyjnego, łagodzona przez instytucję przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli jego uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił.