III SA/Lu 75/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zwrotu środków przyznanych na podjęcie działalności gospodarczej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego M. L., od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 75/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. W. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zwrotu środków przyznanych na podjęcie działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Lublinie wyznaczyła w osobie M. L. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 150% stawki minimalnej. Ponadto oświadczył, że koszty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w żadnej części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa - mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d tego rozporządzenia, stawka minimalna za pomoc prawną udzieloną przez radcę prawnego w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 złotych. Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za zastępstwo prawne w postępowaniu zażaleniowym w sprawie - w łącznej wysokości 147,60 zł (wynagrodzenie - 120 zł + podatek od towarów i usług - 27,60 zł). Zarazem brak było wystarczających podstaw do tego aby przyznać pełnomocnikowi podwyższone wynagrodzenie, o co wnioskował. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, należy brać bowiem pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (zob. B. Dauter, Orzekanie w przedmiocie wynagradzania pełnomocników procesowych. Faktyczne udzielenie pomocy prawnej [w:] S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, s. 317). W niniejszej sprawie aktywność pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym ograniczyła się do wykonania fotokopii z akt sprawy oraz sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierał zaś jakichkolwiek argumentów mających świadczyć o takim nakładzie pracy pełnomocnika oraz charakterze sprawy, który usprawiedliwiałby podwyższenie stawki wynagrodzenia za sporządzenie zażalenia. Nie ma natomiast powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w sytuacji, gdy aktywność ustanowionego pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków nie przekracza granic zwykłej staranności pełnomocnika. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w postanowieniu.