III SA/Lu 759/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Wojewody L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezskuteczności odwołania od decyzji o wymeldowaniu z pobytu stałego w zakresie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 759/11, referendarz sądowy odmówił T. K. przyznania prawa pomocy. Postanowienie wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wnoszenia sprzeciwu zostało doręczone skarżącej 15 czerwca 2012 r., na wskazany przez stronę adres do doręczeń. W dniu 3 lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego wynika, iż procesową konsekwencją złożenia środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw, po terminie jest konieczność jego odrzucenia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej 15 czerwca 2012 r., zatem przewidywany ustawą termin do wniesienia środka zaskarżenia upłynął 22 czerwca 2012 r., podczas, gdy sprzeciw został wniesiony przez stronę w dniu 3 lipca 2012 r., a więc po terminie. Z uwagi na to, że sprzeciw został złożony po upływie terminu do jego wniesienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.