III SA/Lu 759/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 listopada 2013r. sprawy ze skargi Przychodni Alergologiczno-Pulmonologicznej A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na rozstrzygnięcie Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu oddala skargę. Rozstrzygnięciem z dnia [...] września 2013 r., nr [...] [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (LAWP) pozostawiała bez rozpoznania protest złożony w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu o numerze ewidencyjnym [...] pt. Wzrost konkurencyjności firmy "Przychodnia Alergologiczno - Pulmonologiczna [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością", poprzez wdrożenie nowych usług oraz zastosowanie innowacji, złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.2 RPO WL 2007-2013 - konkurs [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia LAWP podniosła, że pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. poinformowano wnioskodawcę o odrzuceniu wniosku nr [...]. Powyższe pismo, informujące o negatywnej ocenie projektu, zostało wysłane do wnioskodawcy przez LAWP listem poleconym, priorytetowym, a odebrane zostało w dniu 16 sierpnia 2013 r. Uwzględniając datę odbioru przesyłki, termin na złożenie protestu od negatywnej oceny upłynął w dniu 30 sierpnia 2013 r., tymczasem środek odwoławczy wpłynął do LAWP dopiero w dniu 2 września 2013 r., a więc po upływie ustalonego (objętego regulaminem konkursu) terminu. W konsekwencji, protest nie podlegał rozpatrzeniu. LAWP podkreśliła, że dokumentacja dla konkursu nr [...], opublikowana na stronie internetowej www.lawp.eu, obejmowała informację o zasadach składania środka odwoławczego, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: uzzpr) - odsyłając w tym zakresie do Rozdziału II.2.3 Wytycznych dla Wnioskodawców. Rozdział II.2.3 Wytycznych dla Wnioskodawców, stanowi (str. 131), że wnioskodawca, którego projekt został oceniony negatywnie na dowolnym etapie oceny (przez negatywną ocenę należy również rozumieć odmowę podpisania umowy), w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o wynikach danego etapu oceny projektu ma prawo wniesienia środka odwoławczego nazwanego protestem. Równocześnie dokumentacja konkursu zastrzega, że za datę wpływu protestu przyjmuje się, w każdym przypadku, termin jego dostarczenia do siedziby LAWP (decyduje data wpływu). W ocenie organu, wnioskodawca przystępując do konkursu musiał mieć świadomość zasad składania środka odwoławczego. Zgodnie natomiast z art. 30b uzppr - tak w brzmieniu obowiązującym w dacie ogłaszania konkursu, jak i w dacie składania protestu wnioskodawcy - złożenie środka odwoławczego po terminie, określonym w pouczeniu przedstawionym przez instytucję organizującą konkurs, wyklucza możliwość jego rozpatrywania. Pismo LAWP z dnia [...] sierpnia 2013 r., informujące o negatywnej ocenie projektu wnioskodawcy, obejmowało pouczenie o prawie do złożenia protestu, wskazując na zasady składania środka odwoławczego, objęte regulaminem konkursu. Pouczenie to wskazywało, że wnioskodawcy przysługuje prawo złożenia protestu od negatywnej oceny projektu w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma. Ponadto pouczenie informowało literalnie, że za dzień złożenia dokumentów przyjmuje się dzień ich wpływu do LAWP, a niedotrzymanie tego terminu skutkowało będzie pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia. Organ zaznaczył, że środek odwoławczy datowany jest na [...] sierpnia 2013 r. i dopiero tego dnia - będącym ostatnim dniem na skuteczne wniesienie środka odwoławczego w rozumieniu dokumentacji konkursu - został nadany przez wnioskodawcę w Urzędzie Pocztowym [...]. Aplikujący musiał mieć zatem świadomość, że doręczenie środka odwoławczego do LAWP będzie miało miejsce po upływie terminu ustanowionego regulaminem konkursu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] września 2013 r. skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 2, art. 7, art. 78 i art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez ich zignorowanie; art. 30b w związku z art. 29 ust. 1 i 2 uzppr, poprzez błędną wykładnię i wadliwe zastosowanie; art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że rozstrzygnięcie zostało wydane w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez LAWP. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z uwagi na jego wniesienie po upływie 14-dniowego terminu w sytuacji, gdy skarżąca wniosła protest nadając listem poleconym w dniu [...] sierpnia 2013 r., a więc w terminie otwartym do złożenia tego środka odwoławczego, było prawnie wadliwe. W ocenie skarżącej, uregulowanie sposobu i trybu zaskarżania rozstrzygnięć zapadających w toku postępowania o dofinansowanie może nastąpić wyłącznie w ustawie. Zatem Spółka nie była związana zapisem aktu wewnętrznego LAWP – dokumentacji konkursowej. Rozstrzygnięcie LAWP zostało więc wydane z naruszeniem art. 2, art. 7 i art. 87 Konstytucji oraz art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., gdyż jego podstawą prawną nie był przepis prawa powszechnie obowiązujący. Zdaniem skarżącej, ponadto takie uregulowanie w sposób istotny ogranicza konstytucyjne prawo spółki do zaskarżania orzeczeń wydanych w pierwszej instancji (art. 78 Konstytucji). Skarżąca spółka zauważyła także, że wymóg określony w akcie podstawowym, narusza także uregulowaną w prawie unijnym zasadę równego traktowania oraz zasadę efektywności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. W myśl art. 29 ust. 1 i ust. 2 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej, przy czym ogłoszenie to zawiera informacje obejmujące między innymi informację o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy i warunkach, na jakich są wnoszone, zgodnie z art. 30a ust. 3 i art. 30b tej ustawy. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r. (sygn. P 1/11) uznał, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny określił, że zakwestionowane przepisy ustawy tracą moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku, jednakże stwierdził w uzasadnieniu tego wyroku, iż korzystanie z procedury odwoławczej następuje zasadniczo w momencie rozstrzygania wyników konkursów, co oznacza w praktyce możliwość utrzymania – w drodze wyjątku – dotychczasowych zasad w odniesieniu do wszystkich wdrażanych obecnie regionalnych programów operacyjnych na lata 2007-2013. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że nowe regulacje, uwzględniające jego wyrok, powinny zaś uregulować sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania. Mając na uwadze tak określone przez Trybunał Konstytucyjny skutki wyroku w sprawie P 1/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zauważa, że w rozstrzyganej sprawie brak było podstaw do skutecznego zakwestionowania stosowanego przez LAWP trybu postępowania odwoławczego, zgodnie z regułami określonymi w Rozdziale II.2.3 Wytycznych dla Wnioskodawców, na równych wobec wszystkich uczestników postępowania konkursowego zasadach. Co więcej, także w stanie prawnym zmienionym na skutek wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 1/11, ustawodawca przyjął taką właśnie zasadę dalszego stosowania uregulowań co do środków odwoławczych poszczególnych konkursów. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2013 r., poz. 714), w przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013, w ramach określonego programu operacyjnego, przysługują środki odwoławcze w postaci protestu albo protestu i odwołania, wnoszone do właściwej instytucji rozpatrującej te środki, jakie obowiązywały dla danego programu operacyjnego przed dniem wejścia w życie tej ustawy. W tym stanie rzeczy zasadnie LAWP przyjęła, że skoro stosowne wytyczne – Rozdział II.2.3 Wytycznych dla Wnioskodawców – przewidywały, że wnioskodawca, którego projekt został oceniony negatywnie na dowolnym etapie oceny, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o wynikach danego etapu oceny projektu miał prawo wniesienia środka odwoławczego (protestu), a dokumentacja konkursu wyraźnie i dosłownie zastrzegała, że za datę wpływu protestu przyjmuje się, w każdym przypadku, termin jego dostarczenia do siedziby LAWP, a decydująca była data wpływu do LAWP, to obowiązkiem organu było pozostawienie bez rozpoznania protestu złożonego z uchybieniem tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdza, że zarzuty naruszenia art. 2, art. 7, art. 78 i art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz art. 30b w związku z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie są więc zasadne. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013, poz. 267), Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzut ten jest bezpodstawny, bowiem zgodnie z art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu brak jest także przesłanek do uznania, że stosowanie wytycznych oraz dokumentacji konkursowej w procedurze rozpoznawania środka odwoławczego spółki naruszało uregulowaną w prawie unijnym zasadę równego traktowania oraz zasadę efektywności, zauważając przy tym, że ów zarzut nie został w żaden sposób uzasadniony w treści skargi. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o polityce rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd oddalił skargę.