III SA/Lu 76/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję G I T D z dnia [..] r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję G I T D z dnia [..]. nr [..], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie uzasadnił powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny L. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (vide postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji G I T D z dnia [..]r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym skarżący zawarł w skardze do Sądu. Skarżący nie wykazał jednak, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołał żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku decyzji rodzącej obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem, konieczne jest natomiast, na co zwrócono już wyżej uwagę, wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I FZ 481/09). Wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie można również opierać na samym tylko fakcie wniesienia skargi do sądu. Uzasadnieniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zarzuty podważające jej zgodność z prawem. Stanowisko skarżącego, że skarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzja jest nieprawidłowa i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/2004). Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej wnioskodawcy sąd nie mógł zatem ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.