III SA/Lu 760/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. i J. Z. na uchwałę Rady Gminy H. z dnia 3 sierpnia 2012 r., Nr XX/122/12 w przedmiocie przekazania prowadzenia Gimnazjum im. Żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza w H. osobie prawnej niebędącej jednostką samorządu terytorialnego postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. III SA/Lu 760/12 i wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Zaskarżoną uchwałą Rady Gminny H. z dnia 3 sierpnia 2012 r. Nr XX/122/12 postanowiono przekazać z dniem 25 lutym 2013 r. prowadzanie Gimnazjum im. Żołnierzy KOP w H. Fundacji Akademia Umiejętności w L.. M. O. oraz J. Z. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą uchwałę. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały, ponieważ skarżący nie wykazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W piśmie z dnia 30 stycznia 2012 r. skarżący wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały z uwagi na wystąpienie nowych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wspomnianej wyżej uchwały. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że wyrokiem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 663/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy H. z dnia 22 maja 2012 r., nr XVII/109/12 w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkół w H., stanowiącej podstawę do wydania zaskarżonej uchwały nr XX/122/12. Skarżący podnieśli, że przekazanie szkoły nastąpi 25 lutego 2013 r. Powyższe spowoduje, że niemożliwe będzie odwrócenie skutków przekazania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy niniejszej i III SA/Lu 663/12. Skarżący podkreślili, że na ten czas zostaliby pozbawieni zatrudnienia i środków do życia, co wiązałoby się z pogorszeniem ich sytuacji materialnej. Zatrudnienie przez podmiot trzeci w szkołach w H. wiązałoby się natomiast z zatrudnieniem na gorszych warunkach i ze znacznie mniejszym wynagrodzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia może nastąpić, gdy jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz by zachodziła przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, to natomiast takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie zachodzą. Skarżący nie wykazali, że wykonanie uchwały spowoduje trudne do odwrócenia skutki bądź wyrządzi znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez skarżących okoliczności, tj. pozbawienie zatrudnienia i związane z tym konsekwencje finansowe (bez ich bliższego określenia), nie uzasadniają przesłanki nieodwracalnych skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Należy również podkreślić, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały nie mogą uzasadniać podnoszone zarzuty wskazujące na wydanie tej uchwały z naruszeniem prawa. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, orzekł jak w postanowieniu.