III SA/Lu 782/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. Skarżący bez wezwania wpłacił na konto sądu kwotę [...]zł, tytułem wpisu od skargi. W związku z tym, że wpłacona kwota była niższa niż wymagana przepisami, zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę [...]zł. Pismo z wezwaniem do uzupełnienia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 czerwca 2015 r. W terminie otwartym skarżący wpłacił na rachunek bankowy sądu kwotę [...]zł. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, z uwagi na to, że skarżący uiścił wpis w kwocie niższej od wymaganej. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2015 r. W dniu 28 lipca 2015 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącego (nadany na poczcie w dniu 27 lipca 2015 r.) o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wpis został uiszczony nieprawidłowo bez jego winy, a nawet wiedzy. O wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący dowiedział się dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi. Korespondencję z sądu odbierała żona, która nie przekazała jej skarżącemu, lecz samodzielnie dokonała wpłaty. Z uwagi na wadę wzroku żona błędnie odczytała kwotę, jaką należało wpłacić. Przyczyną, ze względu na którą żona nie poinformowała skarżącego o wezwaniu sądu był fakt, że skarżący od kilku lat leczy się psychiatrycznie na ciężka depresję. Z obawy przed pogorszeniem stanu zdrowia skarżącego wiadomością o dużej wysokości wpisu, żona postanowiła samodzielnie uiścić wpis. Do wniosku skarżący dołączył dokumentację medyczną dotyczącą swojej choroby, zaświadczenie lekarskie dotyczące wady wzroku żony oraz potwierdzenie wpłaty całości wpisu od skargi na rachunek bankowy sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie skarżący wpłacił wpis na rachunek bankowy sadu, dopełnił więc czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Analizując główną, merytoryczną przesłankę przywrócenia terminu – brak winy skarżącego, sąd wziął pod uwagę zarówno argumentację zawarta we wniosku, jak i całokształt okoliczności sprawy. Całokształt okoliczności wskazuje jednoznacznie, że w sprawie doszło do oczywistej omyłki rachunkowej przy uzupełnieniu brakującego wpisu od skargi – uiszczono kwotę [...]zł, zamiast [...] zł. Argumentacja skarżącego wyjaśniająca przyczyny omyłki jest wiarygodna i poparta dokumentacją lekarską. Trzeba przy tym pamiętać, że przy przywróceniu terminu wystarczy uprawdopodobnienie, a więc wykazanie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa faktów wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Nie można również nie wziąć pod uwagę faktu, że skarżący podjął stosowne działania procesowe niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o popełnionej omyłce. W tej sytuacji sąd uznał, że skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu do uiszczeniu wpisu, co przemawia za jego przywróceniem. Zdaniem sądu odmienne rozstrzygnięcie wniosku byłoby w opisanych okolicznościach sprawy przejawem nadmiernego formalizmu, niezgodnego z duchem gwarancji prawa do sądu. Mając powyższe na uwadze sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.