III SA/Lu 79/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia : przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. W złożonej skardze skarżąca zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej poprzez ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", w terminie złożyła wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, że domaga się ustanowienia radcy prawnego. Ponadto skarżąca załączyła dokumenty źródłowe odnoszące się do jej sytuacji materialnej. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie strony dotyczące ustanowienia radcy prawnego, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). Mając na względzie sytuację materialną i zdrowotną skarżącej i jej rodziny, przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z nadesłanych dokumentów stwierdzić należy, że skarżąca wykazała istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, synową oraz małoletnią wnuczką. Rodzina zajmuje lokal o pow. [...] m2, którego opłata z tytułu czynszu wynosi [...] zł. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się: pobierane przez skarżącą świadczenie z ZUS w wysokości [...] zł (wysokość świadczenia potwierdzona wydrukiem z rachunku bankowego skarżącej) oraz pobierany przez syna skarżącej zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł (zaświadczenie urzędu miasta z dnia 4 lutego 2014 r.). Syn skarżącej jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...], zaś synowa skarżącej nie uzyskuje żadnego dochodu. Skarżąca wykazała, że jest właścicielem nieruchomości rolnej ([...] ha oraz [...] ha.), jednak nie osiąga z tej nieruchomości żadnych dochodów, ponieważ użytkuje ją drugi jej syn dla którego dochód z tej nieruchomości jest podstawą utrzymania jego rodziny (syn skarżącej płaci od tej nieruchomości podatek rolny i pobiera płatności bezpośrednie). Poza tym skarżąca nie posiada innych nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych. Ze względu na niskie dochody posiada zadłużenie w opłatach z tytułu czynszu, które na dzień 1 stycznia 2014 r. wynosiło [...] zł (wg. dołączonej do wniosku informacji Zakładu Gospodarki Lokalowej Spółki zo.o.). W świetle przedstawionych okoliczności, skarżąca nie jest w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.