III SA/Lu 796/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania prawa do stypendium oraz odmowy przyznania prawa do stypendium postanawia : przyznać A. C. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W złożonej skardze skarżąca zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej z urzędu. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na wezwanie referendarza z dnia 9 września 2014 r., skarżąca nadesłała dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę mieści się w wymienionej kategorii spraw, w związku z czym skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Nie ma zatem podstaw do wydania orzeczenia w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ w niniejszej sprawie skarżącej przysługuje zwolnienie ustawowe z obowiązku ich ponoszenia. Wobec powyższego do rozpoznania pozostaje jedynie wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, utrzymuje się z dochodów osiąganych z umowy zlecenia (w sierpniu 2014 r. dochód brutto z tego tytułu wyniósł [...] zł, a kwota do wypłaty [...] zł). Na miesięczne wydatki skarżącej składają się opłaty mieszkaniowe w kwocie [...] zł i opłaty związane z kontynuowaniem studiów w wysokości [...] zł (oświadczenia z dnia 23 września 2014 r.) oraz pozostałe koszty bieżącego utrzymania - żywność, ubrania, usługi stomatologiczne, udokumentowane przez skarżącą dowodami zakupu. W świetle powyższego uznać należy, że skarżąca nie posiadając żadnych zasobów finansowych, majątku, ani też wolnych środków pieniężnych po opłaceniu niezbędnych kosztów utrzymania, nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.