III SA/Lu 796/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2014 r., znak [...] w przedmiocie przyznania prawa do stypendium - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. C.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję z dnia [...] 2014 r., znak [...], którą Wojewoda L uchylił decyzję ostateczną wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L z dnia [...] 2012 r., znak [..] w sprawie przyznania A. C. prawa do stypendium w wysokości 913,70 zł miesięcznie, w okresie odbywania stażu, od dnia 12 marca 2012 r. oraz orzekł o odmowie przyznania skarżącej prawa do stypendium w wysokości 913,70 zł miesięcznie, w okresie odbywania stażu, od dnia 12 marca 2012 r. W skardze A. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Tym samym, nie jest wymagane, aby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2434/11). Należy podkreślić, że rozpatrując wniosek skarżącej, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, lecz oceniał ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, wniosek A.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skutki wywołane wykonaniem tej decyzji wiążą się bezpośrednio z koniecznością podjęcia przez stronę określonych czynności - zwrotu pobranego świadczenia, co wprost mogłoby przekładać się na jej sytuację faktyczną. Choć nie jest to wyrażone wprost w art. 61 p.p.s.a, Sąd stoi na stanowisku, że oceniając podstawy do ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinien dokonać wyważenia interesu publicznego i interesu indywidualnego strony skarżącej. W ocenie Sądu w okolicznościach badanej sprawy zdecydowanie poważniejsze jest niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków niż potencjalny negatywny wpływ dla interesu publicznego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.