III SA/Lu 797/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oddala skargę. W dniu (...) listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wpłynęła skarga A. L. na decyzję Dyrektora Izby celnej w B. P. z dnia (...) października 2012 r. Nr (...) utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia (...) sierpnia 2012 r. Nr (...) określającej niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że została ona wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy. W dniu (...) października 2007 r. według dokumentu SAD Nr (...) skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze S.samochód osobowy marki S. J. L. – wyprodukowany w roku 2004 r. Do zgłoszenia celnego została dołączona faktura z dnia (...) października 2007 r. określająca wartość przedmiotowego pojazdu na kwotę (...) CHF oraz ocena techniczna M. M. z dnia (...) października 2007 r. Nr (...) ustalająca stan techniczny pojazdu. W wyniku rewizji celnej stwierdzono samochód marki Subaru, natomiast pozostałe dane - między innymi uszkodzenia pojazdu - zostały zawarte w protokole oględzin z dnia (...) października 2007 r. W wyniku przeprowadzonej przez organ celny kontroli zgłoszenia celnego stwierdzono, że wartość celna pojazdu zadeklarowana w zgłoszeniu celnym z dnia (...) października 2007 r. rażąco odbiega od wartości podobnych pojazdów na rynku kraju eksportu. Cena sprzedaży podobnego pojazdu marki Subaru J. Legacy, rok produkcji 2004 r. na rynku szwajcarskim wynosiła według EurotaxGlass Nr 01/2008 - (...) CHF. Organ biorąc za podstawę ww. wartość i pomniejszając ją o procentowe korekty z tytułu uszkodzeń (50%) ustalił, że wartość tego pojazdu na rynku szwajcarskim wynosiłaby około (...) CHF. Cena ta znacznie odbiega od zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości transakcyjnej. Organ I instancji w dniu (...) kwietnia 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej oraz niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego. W toku postępowania, organ powołał biegłego M. M.celem wydania pisemnej opinii polegającej na określeniu wartości rynkowej samochodu Subaru J. Legacy. Biegły po zapoznaniu się z dokumentacją zawartą w sprawie wydał w dniu (...) czerwca 2012 r. Nr (...) opinię w której określił wartość pojazdu na kwotę (...) zł, zgodnie z metodyką zawartą w systemie INFO-EKSPERT. Decyzją z dnia (...) sierpnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego na kwotę (...) zł. Wartość pojazdu została określona na kwotę (...) zł na podstawie art. 31 WKC. Jako podstawę organ przyjął kwotę (...) zł i odliczył od niej: cło (10%), marżę (10%), podatek akcyzowy (13,6%) oraz podatek od towarów i usług (22%). Skarżący odwołał się od powyższej decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia (...) października 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że weryfikując zgłoszenie celne, organy przeanalizowały notowania pojazdów Subaru wyprodukowanych w 2004 r., oferowanych na rynku szwajcarskim, ustalając wartość podobnego pojazdu na kwotę (...) CHF (EurotaxGlass Nr (...)). Organ I instancji przyjmując za podstawę wyliczeń wartość z katalogu i pomniejszając ją o korekty zastosowane przez biegłego w wycenie z dnia (...) czerwca 2012 r. otrzymał kwotę (...) CHF, która była dwukrotnie wyższa niż wartość transakcyjna zadeklarowana w zgłoszeniu celnym, co stanowiło podstawę do zakwestionowania zadeklarowanej wartości transakcyjnej. Organ odniósł się także do opinii biegłego z dnia (...) czerwca 2012 r. Nr (...), która stała się podstawą rozstrzygnięcia. Według organu jest ona jasna i logiczna. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w B. P. w niniejszej sprawie organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Od tej decyzji skargę złożył A. L., który nie precyzując zarzutów, wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że A. L. dnia (...) października 2007 r. zgłosił do odprawy celnej samochód osobowy używany Subaru o numerze (...) o wartości (...) CHF. Do zgłoszenia celnego dołączył fakturę z dnia (...) października 2007 r. na kwotę (...) CHF, ocenę techniczną (...). Po dokonaniu oględzin samochodu i uiszczeniu długu celnego towar dopuszczono do obrotu. Dnia (...) kwietnia 2008 r. do Urzędu Celnego w B. P. wpłynął odpis postanowienia Prokuratury Krajowej – Wydział V Zamiejscowy w Lublinie z dnia (...) marca 2008 r. o wszczęciu śledztwa w sprawie działania zorganizowanej grupy przestępczej mającej za cel dokonywanie przestępstw skarbowych polegających na narażeniu na uszczerbek należności publicznoprawnych z tytułu wprowadzenia na obszar celny UE samochodów sprowadzanych ze Szwajcarii na podstawie faktur i ocen stanu technicznego podrobionych lub zawierających dane niezgodne z rzeczywistością podczas odpraw w Urzędzie Celnym w B(...) P(...) (k.12a). Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego z dnia (...) października 2007 r. na podstawie art. 78 ust. 3 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L z 1992 Nr 302, str. 1 z późn. zm.), dalej w skrócie: "WKC". Analiza notowań samochodów marki Subaru rocznik 2004 na rynku Szwajcarskim wykazała, że jego cena wynosiła (...) CHF, a więc była o wiele wyższa niż w zgłoszeniu celnym. W trakcie postępowania weryfikacyjnego organ dopuścił dowód z opinii biegłego M. M. w celu ustalenia wartości rynkowej przedmiotowego samochodu na dzień zgłoszenia celnego. Biegły po zapoznaniu się z dokumentami załączonymi do zgłoszenia celnego (oceną techniczną, protokołem oględzin, fakturą, zdjęciami) ocenił wartość celną samochodu na kwotę (...) PLN. Po odliczeniu korekt (za stan techniczny, aktualność badań, import prywatny, zużyte opony) na kwotę (...) PLN – wartość rynkową samochodu na dzień zgłoszenia celnego ocenił na kwotę (...) PLN. Biorąc pod uwagę ustaloną cenę rynkową , organy celne ustaliły wartość celną towaru na kwotę (...) PLN, a kwotę długu celnego na (...) PLN (10 % stawki celnej), co po zaliczeniu poprzednio uiszczonego długu celnego daje niedobór w kwocie (...) PLN. Na tej podstawie określiły niezaksięgowaną kwotę w całości wynikającą ze zgłoszenia celnego z dnia (...) października 2007 r. w wysokości (...) PLN i wezwały skarżącego do jej uiszczenia. W trakcie postępowania odwoławczego skarżący zgłosił zarzuty pod adresem opinii biegłego w zakresie korekt jakich dokonał biegły za: aktualne badania techniczne, za książkę serwisową, za liczbę właścicieli, za szczególny charakter eksploatacji. W uzupełniającej opinii biegły ustosunkował się do zgłoszonych zarzutów (k.64). W świetle powyższych okoliczności zachodziły podstawy określone w art. 78 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego zgodnie z którym, jeżeli z kontroli zgłoszenia wynika, że przepisy regulujące daną procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę dane, którymi dysponują. Nie ulega wątpliwości, że cena określona w fakturze z dnia (...) października 2007 r. na kwotę (...) CHF nie jest ceną transakcyjną i nie mogła stanowić podstawy ustalenia wartości celnej w oparciu o art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Prawidłowo organy celne przyjęły (po wcześniejszym wykluczeniu możliwości zastosowania art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego), że wartość przedmiotowego samochodu może być ustalona według metody "ostatniej szansy" określonej w art. 31 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: • Porozumienia w sprawie stosowania art. VIII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.; • Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.; • Przepisów Tytułu II Rozdziału 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., w przypadku ustalenia wartości celnej przywożonych używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę ostatniej szansy, istnieje możliwość skorzystania z opinii rzeczoznawców, wyspecjalizowanych katalogów, czasopism zawierających rynkowe ceny pojazdów na podstawie ogólnokrajowych badań rzeczoznawców prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji (Eurotax, Info-Eskpert). Metoda ta polega na właściwym uwzględnieniu zindywidualizowanych cech pojazdu używanego, przy czym szczególnie wtedy gdy określone zostały przez rzeczoznawcę w specjalistycznej opinii technicznej. Biegły powołany w sprawie niniejszej w sposób prawidłowy określił wartość przedmiotowego pojazdu na podstawie dowodów dołączonych do zgłoszenia celnego. Zgłoszone pod adresem opinii biegłego zarzuty skarżącego zostały rozpatrzone w opinii uzupełniającej: Oceniając opinię biegłego organ celny podzielił ją w całości i przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej. Na aprobatę zasługuje stanowisko organu celnego o zastosowaniu art. 221 ust. 4 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, zgodnie z którym, jeżeli dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego, dłużnika można powiadomić o kwocie długu celnego na warunkach przewidzianych w obowiązujących przepisach, po upływie lat 3, określonych w ust. 3. Termin ten określa art. 56 ustawy z dnia 19 marca 2004 – Prawo celne ( Dz. U. 68, poz. 622 ze zmianami) zgodnie z którym wynosi on 5 lat licząc od powstania długu celnego . Nie ulega wątpliwości, że termin podstawowy 3 letni, retrospektywnego zaksięgowania długu celnego określonego w art. 221 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie został dotrzymany bowiem decyzja organu I instancji wydana została (...) sierpnia 2012 r. Zastosowanie dłuższego 5 letniego terminu powiadomienia dłużnika o kwocie długu należności organy uzasadniły tym spełnieniem przesłanek o których mowa w art. 221 ust. 4 WKC, bowiem kwalifikacja czynu jako "podlegającego postępowaniu sądowemu w sprawach karnych" w rozumieniu art. 221 WKC leży w kompetencji organów celnych powołanych do określenia dokładnej kwoty należności celnych. Stanowisko takie jest w pełni uprawnione w świetle orzecznictwa TSUE (por. wyrok z 18 grudnia 2007 [ c-62/06 Fazende Publica – 2F Zefeser Lex nr 354391) oraz w orzecznictwie krajowym ( I GSK 101/01, I GSK 102/10, I GSK 188/10, I GSK 190/10). Związek pomiędzy powstaniem długu celnego, a czynem podlegającym wszczęciu postępowania karnego w rozumieniu art. 221 ust. 4 WKC w sprawie niniejszej, organy celne opierają na postanowieniu Prokuratury Krajowej (Wydział V Zamiejscowy w Lublinie) z dnia (...) marca 2008 r. sygn. akt. (...). Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.