III SA/Lu 799/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. M. [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy rejestracji pojazdu - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik spółki P. C. M. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy rejestracji pojazdu. W piśmie procesowym z dnia 17 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej Spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji wywarłoby znaczny wpływ na sytuację wielu podmiotów. Skarżąca spółka zbyła pojazd na rzecz osoby trzeciej. Nie można wykluczyć, że nabywca dokonał dalszych rozporządzeń pojazdem, co powoduje, że decyzja o wyrejestrowaniu pojazdu wywrze wpływ na sytuację, w tym finansową, kilku podmiotów, w szczególności uniemożliwi korzystanie z pojazdu osobie, która aktualnie posiada samochód. Mogłoby to rodzić odpowiedzialność finansową w ramach odpowiedzialności odszkodowawczej (nie przesądzając o podmiocie zobowiązanym do naprawienia szkody czy o wysokości szkody). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Należy na wstępie zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został skierowany do organu, jednakże w aktach administracyjnych nie ma żadnego dokumentu wskazującego na jego rozpoznanie przez organ. W tej sytuacji, skoro skarga wraz z aktami sprawy zostały już przekazane do sądu, należy uznać, że to Sąd jest kompetentny do rozpoznania wniosku (art. 61 § 3 in principio p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści uzasadnienia wynika, że skarżąca upatruje przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w jej wpływie na możliwość korzystania ze spornego pojazdu, wobec faktu uchylenia poprzedniej decyzji o rejestracji i odmowy jego zarejestrowania. Należy zauważyć, że argumentacja skarżącej jest abstrakcyjna, nie odnosi się do konkretnych uszczerbków czy trudnych do odwrócenia skutków decyzji. Skarżąca zbyła pojazd na rzecz osoby trzeciej, zatem potencjalny skutek niemożności korzystania z pojazdu nie dotyczy jej, lecz zupełnie innych osób. Sytuacja ta nie może być zatem przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącej. Z samej istoty wniosku i treści art. 61 § 3 p.p.s.a., gdzie mowa o skarżącym, wynika, że skutki wykonania decyzji muszą dotyczyć bezpośrednio osoby skarżącego. Taka sytuacja nie ma miejsca w badanej sprawie. Nie można także uznać, aby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawiały argumenty skarżącej dotyczące potencjalnej odpowiedzialności odszkodowawczej wynikającej z niemożliwości korzystania z pojazdu. Rozważania w tej kwestii w aktualnym momencie mają charakter czysto abstrakcyjny. Dopóki sąd nie dokona oceny legalności zaskarżonej decyzji nie można mówić o realnym powstaniu przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. Co więcej, na kwestię tą wpłynie nie tylko zaskarżone rozstrzygnięcie, ale również ewentualne inne decyzje dotyczące późniejszych aktów rejestracji pojazdu, po zbyciu go przez skarżącą Spółkę. W chwili obecnej nie da się żadną miarą przyjąć, aby hipotetyczna odpowiedzialność odszkodowawcza skarżącej stanowiła realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konkluzja taka musi skutkować odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.