III SA/Lu 81/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów postanawia odrzucić skargę. Skarżący wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2010 r., zaś skarga została błędnie złożona bezpośrednio w sądzie w dniu [...] stycznia 2011 r., a następnie przesłana właściwemu organowi w dniu [...] stycznia 2011 r. (i z tą datą należy liczyć termin wniesienia skargi). W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezsporne jest, że skarżący uchybił 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Termin ten upłynął w dniu [...] listopada 2010 r. W tej sytuacji nie ma znaczenia, że dzień wniesienia skargi jest ustalony jako dzień przesłania skargi przez sąd właściwemu organowi, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, a więc na [...] stycznia 2011 r. (i z tą datą należy liczyć termin wniesienia skargi), bowiem również dzień wysłania skargi przez skarżącego bezpośrednio do sądu nastąpił już po upływie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżący wprawdzie nie został pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi przez organ który wydał decyzję, co jest ewidentnym niedbalstwem tego organu, niemniej jednak brak pouczenia nie ma wpływu na bieg tego terminu, mógłby zaś być podstawą przywrócenia terminu na dokonanie określonej czynności, poprzez uznanie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony, o ile strona złożyłaby wniosek o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie wniosek taki nie został jednak złożony. W tej sytuacji nie ma też znaczenia, że skarżący następnie cofnął skargę, bowiem czynność taka może być dokonana tylko w stosunku do skargi skutecznie wniesionej, a nie takiej, która nie zostanie rozpoznana, gdyż podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.