III SA/Lu 81/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-03-19

Skład orzekający: Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej, analogicznej sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym Naczelny Sąd Administracyjny miał rozpoznać skargę kasacyjną od wyroku uchylającego decyzje o umorzeniu postępowania w analogicznej sprawie. Kwestia charakteru technicznego przepisów ustawy o grach hazardowych i konieczności ich notyfikacji była kluczowa dla oceny legalności decyzji w obu sprawach, co uzasadniało potrzebę zachowania jednolitości orzecznictwa.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. Dyrektor Izby Celnej umorzył postępowanie w tej sprawie, a następnie utrzymał w mocy swoją decyzję. Po uchyleniu przez WSA decyzji przez WSA w Lublinie, Dyrektor Izby Celnej ponownie umorzył postępowanie, powołując się na przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych i brak konieczności notyfikacji Komisji Europejskiej. Spółka zaskarżyła tę decyzję, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, ustawy o grach hazardowych oraz dyrektywy 98/34/WE. Sąd administracyjny zawiesił postępowanie, uznając, że jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innej sprawy toczącej się przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II GSK 193/13.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] 2013 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II GSK 193/13. W piśmie z dnia 23 marca 2009 r. F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła o wydanie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Decyzją z 7 kwietnia 2010 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B.P.umorzył postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa l. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P.decyzją z dnia [...] 2010 r., Nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 498/12 uchylił powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. oraz decyzję z dnia [...] 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P.decyzją z dnia [...] 2013 r., Nr [...] umorzył postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa l. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P.decyzją z dnia [...] 2013 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dokonując analizy przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych, organ uznał, że nie można przypisać im charakteru technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L nr 204, str. 37, z późn. zm.). W konsekwencji nie było podstaw do notyfikacji przepisów krajowych Komisji Europejskiej, nie można zatem mówić, że przepisy ustawy o grach hazardowych naruszają dyrektywę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie F.Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania podatkowego, ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) oraz przepisów dyrektywy 98/34/WE. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. P.wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taki związek zachodzi pomiędzy postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie, a postępowaniem prowadzonym przez WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 513/12. W zapadłym w tej sprawie wyroku z dnia 20 listopada 2012 r. Sąd uchylił decyzje Dyrektora Izby Celnej w G. o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną tych decyzji stanowił art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, a więc przepis tożsamy z podstawą prawną wydanej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2013 r. i utrzymującej ją decyzji tego samego organu z dnia [...] 2013 r. WSA w Gdańsku w w/w wyroku wyraził pogląd, zgodnie z którym "ustawa o grach hazardowych w takiej części, w jakiej zawiera ona przepisy istotnie ograniczające, a nawet stopniowo uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i salonami gry, podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy. Do przepisów takich należy art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Skoro procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono, to przepis ten nie mógł być stosowany w stosunku do podmiotów gospodarczych i innych jednostek przez organy administracji publicznej". Wyrok jest nieprawomocny, gdyż została od niego wniesiona skarga kasacyjna. Przesądzenie kwestii, czy mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy o grach hazardowych (zwłaszcza art. 129 ust. 2) mają charakter techniczny czy też nie, jest kluczowe dla oceny zgodności z prawem decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na bardzo dużą liczbę spraw o analogicznym stanie prawnym i faktycznym konieczne jest zachowanie jednolitości poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych w tej fundamentalnej kwestii. Zasadne jest wobec tego powstrzymanie się od formułowania ocen przesądzających w niniejszej sprawie do czasu zapadnięcia wyroku NSA w sprawie II GSK 193/13, rozpoznającego skargę kasacyjną od wyroku w sprawie III SA/Gd 513/12. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło