III SA/Lu 820/12

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w zakresie wniosku M. S. z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianę wskutek zmiany okoliczności prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt: III SA/Lu 820/12 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 820/12 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. W związku ze złożeniem przez skarżącego osobiście sporządzonej skargi kasacyjnej, skarżący na podstawie zarządzenia z dnia 26 marca 2015 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący złożył pismo z dnia 24 kwietnia 2015 r., w którym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Do pisma skarżący załączył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, złożonym w sprawie niniejszej. Pierwszy wniosek o prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (adwokata) skarżący złożył w dniu 11 października 2013 r.. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W dniu 22 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw skarżącego wniesiony od postanowienia referendarza z dnia 29 listopada 2013 r. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 224/14 oddalającego zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o odrzuceniu sprzeciwu. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny (drugi) wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 kwietnia 2015 r., w którym skarżący ponownie żąda prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Unormowanie to daje możliwość zmiany określonych rozstrzygnięć sądu pod warunkiem, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy. Pod tym pojęciem rozumie się wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Podnieść należy, że zakres żądania wniosku o prawo pomocy z 24 kwietnia 2015 r. (ustanowienie pełnomocnika z urzędu) jest taki sam jak zakres żądania wniosku skarżącego z dnia 11 października 2013 r., rozstrzygniętego postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2013 r. Skarżący we wniosku z dnia 24 kwietnia 2015 r. nie wykazał natomiast, aby nastąpiła zmiana okoliczności sprawy w zakresie jego sytuacji materialnej i rodzinnej uzasadniająca zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 29 listopada 2013 r. We wniosku o prawo pomocy z 24 kwietnia 2015 r., skarżący przedstawił swoją sytuację materialną i rodzinną tak samo jak we wcześniejszym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Tak jak poprzednio skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką, a jednocześnie, że płaci na nią alimenty. Wniosek z dnia 24 kwietnia 2015 r. skarżący uzasadnił tymi samymi co poprzednio okolicznościami, tj., że jest osobą poszukującą pracy "na własną rękę", nie osiągającą żadnego dochodu, mieszkającą przy rodzinie i utrzymującą się z pomocy finansowej otrzymywanej od rodziny (obecnie w kwocie [...] zł). Skarżący w dalszym ciągu nie wyjaśnił natomiast wątpliwości co do jego sytuacji materialnej i rodzinnej (z jakich powodów nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy, dlaczego wykazuje córkę jako osobę pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym i jednocześnie płaci na nią alimenty w kwocie [...] zł, z jakich źródeł pokrywa wydatki na utrzymanie konieczne /żywność, środki czystości, itp./, skoro kwotę [...] zł otrzymywaną od rodziny w całości pochłaniają wydatki na: alimenty – [...] zł, pokrycie kosztów przejazdu w poszukiwaniu pracy – [...] zł i kartę do telefonu – [...] zł). W świetle powyższego nie można przyjąć, że skarżący wykazał, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 29 listopada 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata). Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.