III SA/Lu 824/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług - w zakresie wniosku [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. P. (dalej jako "skarżąca") zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie. Skarżąca wniosek uzasadniła tym, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę, natychmiastowa egzekucja wymierzonych należności celnych, które nie były wymagane, rejestrowane i zabezpieczone przez organ, spowoduje konieczność rozważenia złożenia wniosku o upadłość. Wskazać należy, że powyższy wniosek dotyczy decyzji określającej kwotę cła w wysokości 8 680 zł oraz kwotę różnicy między podatkiem od towarów i usług należnym a zadeklarowanym w wysokości 1 996 zł, a więc należności pieniężnej. W ocenie sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku. Skarżąca w istocie w ogóle wniosku nie uzasadniła i nie uprawdopodobniła, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tych okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uzasadniła w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała żadnych szkód, na jakie narażona jest spółka i nie przedstawiła żadnych aktualnych danych dotyczących sytuacji finansowej przedsiębiorstwa i nie uprawdopodobniła możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji nie powołała żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo powstania szkody i spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść również należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonego aktu uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania aktu nakładającego obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Takich okoliczności skarżąca nie wykazała. Brak wskazania przez skarżącą jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.