III SA/Lu 826/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. G.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2016 r., znak: EFRR-VII.431.2.2016.WD, w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżąca G. nie ma w budżecie środków na dokonanie zwrotu dofinansowania w kwocie ponad [...] zł. Dla pozyskania środków na ten cel musiałaby uzyskać kredyt w banku, co wiąże się ze znacznymi kosztami, obciążającymi Skarżącą. Szkoda w postaci kosztów zaciągnięcia kredytu (opłata wstępna, odsetki) nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia przez Zarząd Województwa. W celu wyegzekwowania opłat związanych z kredytem koniecznym byłoby wniesienie powództwa o zapłatę. Trudna sytuacja finansowa G.i wiążąca się z tym konieczność powzięcia nadzwyczajnych i kosztownych działań w celu wykonania zaskarżonej decyzji przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczym argumentem przemawiającym zdaniem Gminy za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci konieczności zaciągnięcia kredytu bankowego celem pozyskania środków na zapłatę kwoty zwrotu dofinansowania. Nałożony na skarżącą G. obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Oceniając zasadność wstrzymania wykonania decyzji należy zawsze brać pod uwagę uwarunkowania konkretnej sprawy. Choć nie wynika to wprost z art. 61 p.p.s.a., oceniając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd powinien dokonać wyważenia kolidujących interesów: indywidualnego interesu skarżącej oraz interesu publicznego. W ocenie Sądu nie leży w interesie publicznym wykonanie decyzji przed dokonaniem oceny jej legalności przez sąd, jeżeli niesie ona ze sobą ryzyko powstania po stronie skarżącej kosztów, których zwrot będzie wymagał dodatkowych, kosztownych starań. Zasadne są argumenty G., że sam zwrot spełnionego świadczenia – w razie ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd – nie pokryje wszystkich strat, jakie wynikają z konieczności pozyskania środków na zwrot dofinansowania. Należy wziąć pod uwagę fakt, że obowiązek zwrotu środków ciąży na podmiocie publicznym. Wykonanie zaskarżonej decyzji, w razie prawomocnego oddalenia skargi nie będzie nastręczało poważniejszych trudności. Czasowe odroczenie wykonania obowiązku zwrotu środków, będące efektem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie spowoduje zatem szkody dla interesu publicznego. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca G. uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.