III SA/Lu 83/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia : przyznać L. F. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W złożonej skardze skarżący zwrócił się m.in. z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zaznaczył, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym oświadczeniu skarżący podał, że jest osobą samotną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł netto. W skład jego majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. [...] ha, którą wydzierżawił ze względu na pobieranie świadczenia rentowego. Skarżący wykazał, że nie posiada żadnych zasobów finansowych, natomiast ma zadłużenie z tytułu nieopłaconych podatków. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego prowadzi do wniosku, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący osiąga niski dochód z renty, wystarczający zaledwie na pokrycie bieżących kosztów utrzymania, a oprócz wydzierżawionych działek rolnych, nie posiada innego majątku nieruchomego, jak też zasobów finansowych, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów postępowania. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.