III SA/Lu 833/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga B. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 listopada 2012 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi – nadesłania aktualnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 z późn. zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - aktualnego odpisu z KRS - pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu 6 grudnia 2012 r., a zatem termin do wykonania wezwania upływał w dniu 13 grudnia 2012 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.