III SA/Lu 84/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: odrzucić wniosek., Postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę B. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 października 2014 r. W dniu 19 listopada 2014 r. do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego adw. A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, wraz ze skargą kasacyjną. Pismo zostało nadane w dniu 17 listopada 2014 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik podniosła, że jak wynika z akt sądowych, postanowienie zostało doręczone na adres kancelarii w dniu 16 października 2014 r., jednak z niewiadomych przyczyn nie trafiło do jej rąk do dnia złożenia wniosku. Potwierdzeniem tego jest załączona kserokopia karty z dziennika korespondencji przychodzącej w miesiącu październiku 2014 r., z której wynika, że żadna korespondencja z WSA nie została doręczona pełnomocnikowi do rak własnych. Mimo wnikliwego przeszukania kancelarii pismo ani koperta nie zostały odnalezione. Pełnomocnik wskazała, że przyczyną zaginięcia było omyłkowe zabranie lub nieoddanie listu przez listonosza. O wydaniu postanowienia dowiedziała się w dniu 17 listopada, po zapoznaniu z aktami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W badanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Orzekanie o przywróceniu terminu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona uchybiła terminowi. W analizowanej sprawie nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zaskarżone postanowienie sądu z dnia 8 października 2014 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone na adres kancelarii adwokackiej pełnomocnika skarżącego w dniu 16 października 2014 r. 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 17 listopada 2014 r., w związku z tym, że ostatni dzień terminu (15 listopada) przypadał na sobotę (art. 177 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty wynika, że wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został do sądu nadany w placówce pocztowej w dniu 17 listopada 2014 r., a więc w ostatnim dniu terminu. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Nie można przywrócić terminu, jeżeli nie został on uchybiony. Wniosek o przywrócenie takiego terminu jest niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.