III SA/Lu 849/13

PostanowienieWSA w Lublinie2014-12-02

Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie nie jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Środkiem zaskarżenia od wyroku WSA jest skarga kasacyjna. W związku z tym, zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca (H. F., reprezentowana przez J. F.) złożyła pismo zatytułowane jako „zażalenie” od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2014 r., który oddalił jej skargę na decyzję o wymeldowaniu. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych, pytając czy pismo stanowi skargę o wznowienie postępowania, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku, czy też zażalenie na inne postanowienie. Pełnomocnik w odpowiedzi wskazał, że składa „skargę” z powodu przewlekłości postępowania. Sąd uznał, że pismo to jest zażaleniem od wyroku, które jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w zakresie zażalenia J. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 849/13 postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę H. F. na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W odpowiedzi na pismo J. F. z dnia [...] czerwca 2014 r. zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. J. F. został poinformowany, że sprawa o sygn. akt III SA/Lu 849/14 została zakończona prawomocnym wyrokiem oddalającym skargę z dnia 2 listopada 2013 r., który to wyrok w związku z brakiem wniesienia środka zaskarżenia stał się prawomocny z dniem 23 kwietnia 2014 r. W dniu 29 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęły dwa pisma pełnomocnika H. F. – J. F., pierwsze pismo zatytułowane jako "wniosek", z kolei drugie jako "zażalenie". Odnośnie "wniosku", zarządzeniem z dnia 30 września 2014 r. pełnomocnik H. F. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku zawartego w piśmie z dnia 25 września 2014 r. ("wniosek"), w terminie 7 dni, poprzez wskazanie, czy stanowi on wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 marca 2014 r., pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z kolei odnośnie "zażalenia", zarządzeniem z dnia 30 września 2014 r. pełnomocnik H. F. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 25 września 2014 r., poprzez wskazanie w terminie 7 dni czy stanowi ono: a/ skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r.; b/ skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 20 marca 2014 r.; c/ zażalenie na pismo sądu w doręczone w dniu 18 marca 2014 r. – pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania dwóch powyższych pism, J. F. w piśmie z dnia 27 października 2014 r., zatytułowanym jako "skarga" wskazał, że niniejszą skargę składa z uwagi na to, iż w tak oczywistej i prostej sprawie postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły, o czym świadczą kolejne dwa pisma zawierające wezwania do usunięcia braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z analizy obu pism z dnia 25 września 2014 r. jak również pisma z dnia 27 października 2014 r. wynika, że J. F. złożył zażalenie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 849/13. Taki środek zaskarżenia nie przysługuje od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. W związku z tym, zażalenie jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., stosowanym odpowiednio w postępowaniu zażaleniowym (art. 197 § 2 P.p.s.a), zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Zażalenie – według art. 194 § 1 P.p.s.a - przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmioty zostały wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Pismo J. F. z dnia 25 września 2014 r. nie może być również potraktowane jako skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2014 r. Stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną, zgodnie zaś z art. 177 § 1 P.p.s.a., wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto w sprawie nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a pismo nazwane zażaleniem zostało sporządzone przez J. F., a nie profesjonalnego pełnomocnika, jak wymaga tego przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. Należy także zauważyć, że niezależnie od zażalenia w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył skargę o wznowienie postępowania (sygn. akt III SA/Lu 1084/14), opartą na zarzucie pozbawienia strony możności działania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło