III SA/Lu 85/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II GSK 725/13. Decyzją z dnia [...] 2006 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L.udzielił [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w N. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. W piśmie z dnia 13 grudnia 2011 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. wniosła o przedłużenie zezwolenia z dnia 25 października 2006 r., na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa l. Dyrektor Izby Celnej w B.P. decyzją z dnia [...] 2012 r., Nr [...] odmówił przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2006 r. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P. decyzją z dnia [...] 2012 r., Nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 342/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. i uchylił powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P.oraz decyzję z dnia [...] 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. decyzją z dnia [...] 2013 r., Nr [...] odmówił przedłużenia zezwolenia z dnia 25 października 2006 r. na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego w. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P.decyzją z dnia 3 grudnia 2013 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dokonując analizy przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych, organ uznał, że nie można przypisać im charakteru technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L nr 204, str. 37, z późn. zm.). W konsekwencji nie było podstaw do notyfikacji przepisów krajowych Komisji Europejskiej, nie można zatem mówić, że przepisy ustawy o grach hazardowych naruszają dyrektywę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. zarzuciła naruszenie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz art. 43 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Bi. P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taki związek zachodzi pomiędzy postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie a postępowaniem prowadzonym przez WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 525/12. W zapadłym w tej sprawie wyroku z dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd uchylił decyzje dotyczące odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wydane w obydwu instancjach, formułując w uzasadnieniu pogląd, że "ustawa o grach hazardowych w takiej części, w jakiej zawiera ona przepisy istotnie ograniczające, a nawet stopniowo uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i salonami gry, podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy. Do przepisów takich należy art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Skoro procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono, to przepis ten nie mógł być stosowany w stosunku do podmiotów gospodarczych i innych jednostek przez organy administracji publicznej". Podstawę prawną tych decyzji stanowił art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, a więc przepis tożsamy z podstawą prawną wydanej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] 2013 r. i utrzymującej ją decyzji tego samego organu z dnia [...] 2013 r. Wyrok WSA w Gdański jest nieprawomocny, gdyż została od niego wniesiona skarga kasacyjna. Przesądzenie kwestii, czy mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy o grach hazardowych (zwłaszcza art. 138 ust. 1) mają charakter techniczny czy też nie, jest kluczowe dla oceny zgodności z prawem decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na bardzo dużą liczbę spraw o analogicznym stanie prawnym i faktycznym konieczne jest zachowanie jednolitości poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych w tej fundamentalnej kwestii. Zasadne jest wobec tego powstrzymanie się od formułowania ocen przesądzających w niniejszej sprawie do czasu zapadnięcia wyroku NSA w sprawie o sygnaturze akt II GSK 725/13, rozpoznającego skargę kasacyjną od wyroku w sprawie III SA/Gd 525/13. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.