III SA/Lu 85/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa – w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Skarżąca A. P. zamieszkująca obecnie w USA, działająca przez swojego pełnomocnika – siostrę G. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 grudnia 2017 r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 13 października 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji tego organu o przyznaniu oraz zmianie wysokości renty strukturalnej. W zakresie zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 maja 2018 r. odmówił wstrzymania jej wykonania (postanowienie – k. 29-31 akt sądowych). Pismem z dnia 22 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej G. G. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2018 r. (k. 38 akt sądowych), wnoszącego zażalenie pełnomocnika skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Nastąpiło to z tej przyczyny, że załączone do akt sprawy pełnomocnictwo złożone w ramach usunięcia braków formalnych skargi, dotyczyło umocowania siostry skarżącej jako pełnomocnika procesowego jedynie do reprezentowania strony w sprawie niniejszej, tylko przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i "podejmowania wszelkich czynności w tej sprawie, łącznie z ustanawianiem dalszych pełnomocników" (pełnomocnictwo – k. 22 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie w piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r. pełnomocnik strony wyjaśnił, że złożone już do akt sprawy dwa pełnomocnictwa, w tym pierwsze wraz ze skargą, obejmują podejmowanie przez pełnomocnika wszelkich decyzji związanych ze sprawami strony na terenie Polski, a tym samym do występowanie przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (pismo – k. 44 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarżąca A. P. w dniu 22 marca 2016 r. upoważniła swoją siostrę G. G. jako pełnomocnika do "załatwienia wszystkich spraw związanych ze zmianą jej emerytury z KRUS na ZUS oraz innych spraw jakie okażą się niezbędne i konieczne w związku z wykonaniem pełnomocnictwa". Nadto pełnomocnik został upoważniony do "podejmowania innych decyzji związanych ze sprawami w Polsce" (pełnomocnictwo – k. 7 akt sądowych). Po wniesieniu skargi, na wezwanie Sądu strona pismem z 20 marca 2018 r. umocowała siostrę do reprezentowania jej "w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, sygn. akt 85/18 i podejmowania wszelkich czynności w tej sprawie w jej imieniu, łącznie z ustanawianiem dalszych pełnomocników" (pełnomocnictwo – k. 22 akt sądowych). Biorąc zatem pod uwagę treść przedłożonych pełnomocnictw i ich zakres, Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej wnoszącego zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że tego rodzaju pełnomocnictwo znajduje się już w aktach sprawy (pismo – k. 44 akt sądowych). W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe stanowisko pełnomocnika skarżącej stwierdzić należy, że nie jest ono uzasadnione. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na to, że o zakresie umocowania ustanowionego przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnika decyduje treść przedłożonego pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik przedłożył w tej sprawie dwa pełnomocnictwa różnej treści, która została wyżej przywołana. Z treści tych nie wynika zaś, aby strona w sposób nie budzący wątpliwości upoważniła swojego pełnomocnika do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponieważ zakresu umocowania w administracyjnym postępowaniu sądowym nie można domniemywać, to uzasadnione było wezwanie do złożenia pełnomocnictwa zawierającego uprawnienie do podejmowania czynności także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponieważ pełnomocnik wezwania tego nie wykonał przyjąć należało, iż strona i jej pełnomocnik nie usunęli braków formalnych wniesionego zażalenia. Według zaś przepisów art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na wskazanej powyżej podstawie prawnej – orzekł, jak w postanowieniu.