III SA/Lu 855/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Prorektora do Spraw Studenckich [...] w L. z dnia [...] 2013 r., Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: umorzyć postępowanie. K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prorektora do Spraw Studenckich [...] w L. z dnia [...] 2013 r., Nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W piśmie z dnia [...] 2013 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi. Jednocześnie należy zaznaczyć, że decyzją z dnia [...] 2013 r., Nr [...], organ uwzględnił żądanie strony, uchylając decyzję z dnia [...] 2013 r. oraz decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.