III SA/Lu 86/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kowalczyk (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Starszy asystent sędziego Monika Samcik, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy B. na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem bez daty Zarząd Województwa [...], jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020, poinformował Wójta Gminy [...], że wniosek gminy o dofinansowanie projektu "[...] " złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Działania 4.1 Wsparcie wykorzystania OZE Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. (dzień doręczenia pisma Gminie – 9 września 2016 r., vide skarga, k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia 19 września 2016 r. Gmina wniosła o rozpatrzenie wniosku o dofinansowanie projektu, pozostawionego bez rozpatrzenia i umożliwienie Gminie uczestniczenia w dalszym etapie postępowania - tj. ocenie merytorycznej wniosku. Gmina podniosła, że okoliczności stanowiące przyczyny przekroczenia terminu uzupełnienia wniosku były niezależne od wnioskodawcy i mimo dołożenia wszelkich starań w celu właściwego prowadzenia sprawy, w konsekwencji spowodowały uzupełnienie wniosku po upływie terminu - niecałe 9 godzin. Zawiadomienia z sierpnia br. zostały przekazane wnioskodawcy w czasie awarii systemu w urzędzie polegającej na uszkodzeniu serwera co spowodowało konieczność naprawy serwera i jego ponownej konfiguracji oraz ponownej konfiguracji urządzeń zabezpieczających system internetowy. Adresat zawiadomień - skarbnik Gminy - w wyniku istotnego zdarzenia losowego miała trudny okres życiowy, szczególnie w ostatnich dniach sierpnia br. z powodu konieczności ratowania życia męża. W związku z koniecznością dowiezienia męża do Kliniki Kardiochirurgii i Transplantologii [...] Centrum Chorób Serca w [...], skarbnik Gminy była nieobecna w Urzędzie w dniach 30 sierpnia - 1 września 2016 r. Wnioskodawca podjął niezwłocznie czynności uzupełnienia wniosku. Ostatni dokument, bez którego uzupełnienie wniosku byłoby nieskuteczne, tj. Informacji Starostwa Powiatowego w [...] stwierdzającej brak potrzeby wydania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia uzyskał w dniu 31 sierpnia br. W dniu 1 września br. podjął czynności przesłania uzupełnienia wniosku, jednak czynność okazała się nieskuteczna na skutek braku podpisu skarbnik Gminy (dowód: wydruk z systemu LSI2014 "Edycja istniejącego pakietu"). Po powrocie z [...] i złożeniu podpisu przez skarbnika Gminy, uzupełnienie wniosku zostało niezwłocznie przesłane Instytucji Organizującej Konkurs w dniu 2 września 2016 r. o godz. 8.56 (dowód: wydruk z systemu LSI2014 "Urzędowe poświadczenie złożenia dokumentu"). Pismem z dnia 27 września 2016 r. Zarząd Województwa poinformował Gminę, że na czynność pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia podjętą w trybie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 środek odwoławczy nie przysługuje. W skardze, nadanej w dniu 13 października 2016 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Gmina wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest pkt 59 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z VII ust. 4 Regulaminu Konkursu, poprzez pozostawienie bez rozpoznania przez Instytucję Organizującą Konkurs protestu; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: - art. 46 § 4 w zw. z art. 46 § 10 k.p.a. poprzez niedoręczenie pisma w formie dokumentu elektronicznego zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych na adres elektronicznej skrzynki podawczej Gminy a w następstwie przyjęcie, że pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone w sposób prawidłowy, a w następstwie przyjęcie, że Gmina nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie, podczas gdy, zgodnie z przywołanymi przepisami k.p.a. doręczenie nie nastąpiło, a termin do uzupełnienia braków formalnych nie rozpoczął biegu; - art. 46 § 6 k.p.a. w zw. z art. 46 § 10 k.p.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie instytucji doręczenia zastępczego w odniesieniu do wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie złożonego przez Gminę z dnia 8 sierpnia 2016 roku, ze względu na skierowanie zawiadomienia o wysłaniu pisma w formie elektronicznej na nieprawidłowy adres elektronicznej skrzynki odbiorczej Gminy, co doprowadziło do nieuzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie; - art. 46 § 4 ust. 3 k.p.a. poprzez brak prawidłowego pouczenia o sposobie odbioru pisma zawierającego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na pismo Zarządu Województwa [...], informujące, że od czynności pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, podjętej w trybie art. 43 ust. 1 ustawy, środek odwoławczy nie przysługuje. Sąd administracyjny ma obowiązek badania dopuszczalności skargi z urzędu na każdym etapie rozpoznawanej sprawy. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W myśl przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa z dnia z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217), dalej jako "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Ocena, czy wniosek nie zawiera braków formalnych, wskazanych w art. 43 ust. 1 dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosków ocenie, o której mowa w art. 37 ust. 2, czyli ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, dokonywanej - zgodnie z art. 44 ust. 1 - przez komisję oceny projektów. Ustawa wdrożeniowa przewiduje środek odwoławczy w postaci protestu. Z przepisów tej ustawy jasno wynika, że przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Stosownie do treści art. 53 ust. 1 ustawy, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2). Wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów (art. 54 ust. 1). Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4). Ponadto, ustawa wdrożeniowa przewiduje skargę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy, skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1. Z analizy przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że ustawodawca wiąże możliwość złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz - w dalszej kolejności - wniesienia skargi do sądu administracyjnego z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 ustawy oraz jej negatywnym wynikiem. Innymi słowy z przepisów ustawy wynika, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć w przedmiocie wniosku o dofinansowanie ograniczona została jedynie do rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru. W niniejsze sprawie wniosek o dofinansowanie złożony przez stronę skarżącą nie był przedmiotem oceny dokonywanej przez komisję pod kątem spełnienia kryteriów wyboru, ponieważ, jak uznał organ, wniosek zawierał braki formalne, zaś wnioskodawca nie uzupełnił ich w wyznaczonym terminie. Do oceny formalnej, a następnie oceny merytorycznej, według określonych w regulaminie kryteriów, kierowane są jedynie te wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację wymogów formalnych. Muszą to być wnioski kompletne, odpowiadające wymogom ogłoszonego konkursu. Z procedurą oceny wniosku, o której mowa rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej, nie można utożsamiać postępowania mającego na celu uzupełnienie braków formalnych lub poprawienie oczywistych omyłek wniosku o dofinansowanie projektu. Jest to postępowanie odrębne i odmienne od procedury wyboru projektu, o której mowa w rozdziale 13 ustawy. W konsekwencji też pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku nie stanowi oceny projektu art. 53 ustawy. Oznacza to, że pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej.