III SA/Lu 873/13

PostanowienieWSA w Lublinie2014-01-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie długu celnego, ze względu na potencjalne wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ argumentacja wnioskodawcy była ogólnikowa i nie zawierała konkretnych informacji uzasadniających istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sama niemożność spłacenia nałożonych zobowiązań nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
G. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. dotyczącą długu celnego i wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżący argumentował, że dopełnił obowiązków związanych z importem, działał na rzecz osoby trzeciej, nie był w stanie samodzielnie ocenić wszystkich okoliczności sprawy oraz nie jest obecnie w stanie spłacić nałożonych zobowiązań.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego w zakresie wniosku G. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie długu celnego G. P.wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na to, że skarżący dopełnił wszelkich obowiązków związanych z importem towarów i dopuszczeniem ich do obrotów i nie ponosi winy w zaistniałej sytuacji, bowiem działał w imieniu własnym, lecz na rzecz osoby trzeciej. Wnioskodawca podniósł, że nie był w stanie samodzielnie ocenić w pełni okoliczności faktycznych sprawy ani samodzielnie zebrać wszelkich niezbędnych dla sprawy dowodów. Ponadto wnioskodawca wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na to, że obecnie nie jest w stanie spłacić zobowiązań jakie zostały na niego nałożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływanej jako P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. na przykład postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie GZ 138/04, SIP Lex nr 281811. Oczywiste jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie argumentacja wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jest ogólnikowa, uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych konkretnych informacji odnoszących się do sytuacji majątkowej i życiowej strony, nie wynika z tej argumentacji czy i w jaki sposób niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków mogłoby mieć miejsce w tym przypadku. Wskazywana we wniosku niemożność spłacenia w chwili obecnej nałożonych na skarżącego zobowiązań nie daje podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wywołuje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Nie można zatem przyjąć, że zostały w sprawie spełnione przesłanki przewidziane art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Dla porządku wskazać tylko należy, że sąd rozpoznający wniosek o wstrzymaniu wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniająca jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (por. T. Woś w Komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, wyd. LexisNexis 2011, s. 435). Nie ma tez znaczenia wskazywana we wniosku okoliczność, że skarżący działał na rzecz osoby trzeciej i nie był w stanie samodzielnie ocenić w pełni okoliczności faktycznych sprawy ani samodzielnie zebrać wszelkich niezbędnych dla sprawy dowodów. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło