III SA/Lu 88/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 21 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2019 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 21 listopada 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie z dnia 24 września 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu W. P. równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2019. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. W. P. na podstawie rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie z dnia 12 lutego 2019 r. został zwolniony ze służby w Policji z dniem 23 lutego 2019 r. W dniu 31 grudnia 2021 r. skarżący złożył oświadczenie mieszkaniowe, w celu ustalenia uprawnień do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2019. W oświadczeniu skarżący wskazał, że od dnia 10 października 2012 r. wraz z żoną, córką i synem zajmuje spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny. Skarżący nie podał jednak w oświadczeniu adresu lokalu mieszkalnego. Natomiast we wniosku z dnia 30 grudnia 2021 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie o naliczenie mu za rok 2019 należności pieniężnych za remont mieszkania pod adresem L., ul. [...]. Organ pierwszej pozyskał od L. (dalej: "L. ") informację, że B. P. i W. P. są członkami tej spółdzielni oraz, że opłaty eksploatacyjne na dzień 1 stycznia 2019 r. za lokal przy ul. [...] były naliczane na jedną osobę. Ustalił również, że w ostatnim skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie raporcie z dnia 6 marca 2018 r. skarżący zgłosił jako adres swojego zamieszkania M. [...], [...]. Komendant Miejski Policji w Lublinie ustalił również, że skarżący do dnia 19 sierpnia 2019 r. był zameldowany w miejscowości M. [...], zaś od dnia 20 sierpnia 2019 r. jest zameldowany przy ul. [...] w L.. Żona skarżącego od dnia 26 listopada 2014 r. jest zameldowana przy ul. [...] w L.. Natomiast syn skarżącego G. P. od urodzenia jest zameldowany pod adresem M. [...], a córka M. P. od urodzenia do dnia 1 września 2021 r. była zameldowana pod adresem M. S. [...]. W dniu 22 lutego 2022 r. skarżący złożył oświadczenie, w którym wskazał, że na dzień 1 stycznia 2019 r. zamieszkiwał przy ul. [...] w L. wraz z członkami rodziny, to jest żoną, córką i synem. Skarżący wyjaśnił, że wnosząc o zwolnienie ze służby podał jako adres zamieszkania M. [...], jednakże był to nieaktualny adres, ponieważ w tym czasie zamieszkiwał przy ul. [...] w L., pod tym adresem był wówczas zameldowany i nie przywiązywał wagi do zawartego w raporcie zapisu. Mając na uwadze powyższe Komendant Miejski Policji w Lublinie (dalej również jako "organ I instancji") uznał, że skarżący nie spełnia przesłanek do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, gdyż na dzień 1 stycznia 2019 r. nie zajmował lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w L. i decyzją z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...] odmówił przyznania mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 r. W wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją nr [...] z dnia 4 maja 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 354/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Sąd stwierdził, że z uwagi na pominięcie przez organy obu instancji normy art. 79a k.p.a., skarżący nie miał wiedzy o potrzebie podjęcia inicjatywy dowodowej w szerszym niż dotychczas zakresie i przedstawienia na etapie postępowania administracyjnego dowodów, które zgłosił dopiero w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zdaniem sądu, naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Decyzją z dnia 29 maja 2023 r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Lublinie ponownie odmówił przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 r. W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją nr [...] z dnia 25 lipca 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia 6 listopada 2023 r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Lublinie ponownie odmówił przyznania W. P. równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 r. W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją nr [...] z dnia 12 stycznia 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia 5 kwietnia 2024 r. nr [...] organ pierwszej instancji po raz kolejny odmówił przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 r. Po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją nr [...] z dnia 5 czerwca 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia 24 września 2024 r. nr [...], Komendant Miejski Policji w Lublinie ponownie odmówił przyznania W. P. równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2024 r. organ poinformował skarżącego o treści art. 10 § 1 i art. 79a § 1 i § 2 k.p.a. Przesyłka została skierowana na adres ul [...] [...] w L. i po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 27 sierpnia 2024 r. i 4 września 2024 r.) zwrócona do nadawcy w dniu 11 września 2024 r. z adnotacją "NIE PODJĘTO" (k. 357 i 358 t. III akt adm.). Decyzją z dnia 21 listopada 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi, który zajmuje m.in. spółdzielczy lokal mieszkalny, w tym lokatorski lub własnościowy. Ustalenie uprawnień funkcjonariusza do równoważnika pieniężnego za remont lokalu jest dokonywane według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego, na podstawie corocznie składanego oświadczenia mieszkaniowego. Skarżący wraz z żoną posiadają tytuł prawny do lokalu mieszkalnego (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu), położonego w L. przy ul. [...]. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje jednak podstaw do przyjęcia, że na dzień 1 stycznia 2019 r. skarżący zamieszkiwał w rzeczonym lokalu. Zgodnie z informacją przekazaną w piśmie z dnia 10 lipca 2024 r. Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie, w aktach osobowych skarżącego znajduje się raport z dnia 4 grudnia 2017 r., w którym poinformował Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie o zmianie miejsca zamieszkania z adresu M. [...] na adres ul. [...] w L.. W kolejnym raporcie z dnia 6 marca 2018 r. funkcjonariusz poinformował, że w związku z doznanym wypadkiem i potrzebą opieki ze strony osób trzecich zmienia miejsce zamieszkania ponownie na M. [...]. Funkcjonariusz nie złożył kolejnego raportu informującego o miejscu zamieszkania. Dopiero w dniu 19 lutego 2019 r. w zobowiązaniu o przestrzeganiu przepisów o ochronie informacji niejawnych funkcjonariusz wskazał adres zamieszkania ul. [...]. Wobec powyższego należy przyjąć, że miejscem zamieszkania funkcjonariusza na dzień 1 stycznia 2019 r. był M. [...]. W znajdującej się w aktach sprawy kopii historii choroby sporządzonej przez Poradnię Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych przy Szpitalu Neuropsychiatrycznym w L. widnieje informacja o dacie pierwszego zarejestrowania w poradni, tj. 4 stycznia 2019 r. i na ten dzień jako miejsce stałego zamieszkania skarżący podał adres M. [...]. Ponadto, zgodnie z informacją przekazaną przez L. w piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r., wpłata dokonana przez skarżącego w dniu 30 marca 2022 r. w kwocie 279,24 zł nie była wpłatą wymagalną przez L. , ponieważ wymiar opłat eksploatacyjnych za styczeń 2019 r. naliczany był na jedną osobę. Na powyższą wpłatę, która została wyliczona samodzielnie przez skarżącego składa się koszt zimnej wody oraz wywóz śmieci liczony na trzy osoby. Opłata eksploatacyjna od dnia 1 stycznia 2019 r. do 26 stycznia 2024 r. (tj. daty pisma) naliczana była za jedną osobę. W ocenie organu, wniesienie opłaty w dniu 30 marca 2022 r. nie przesądza o zamieszkiwaniu na dzień 1 stycznia 2019 r. w przedmiotowym lokalu czterech osób, z uwagi na to, że nie była to opłata wymagalna przez L. , zwłaszcza że została uiszczona dopiero w trakcie trwania postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za 2019 rok. Pomimo jednorazowego wniesienia opłaty za trzy osoby, kolejne opłaty eksploatacyjne były w dalszym ciągu uiszczane przez stronę w kwocie przypadającej na jedną osobę. Zgodnie zaś z informacją przedstawioną w dniu 10 kwietnia 2023 r. przez Komisariat Policji w B. w 2019 r. prowadzona była procedura Niebieskiej Karty pod adresem M. [...], gdzie skarżący był sprawcą przemocy, a zgodnie z informacjami pozyskanymi od sąsiadów "w/w osoba mieszkała i nadal mieszka pod wskazanym adresem". Z powyższych powodów organ II instancji uznał, że decyzja nr [...] z dnia 24 lutego 2022 r. Komendanta Miejskiego Policji jest zasadna i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a zatem należy utrzymać ją w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, błędne ustalenie stanu faktycznego i danie wiary faktom nieistotnym, co przyczyniło się do niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieuwzględnienia słusznego interesu obywatela; 2) przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez pominięcie i nieustosunkowanie się do informacji Komendanta Komisariatu Policji w B., który przeprowadził rozmowę z ojcem skarżącego i z której wynika, że na dzień 1 stycznia 2019 r. skarżący nie mieszkał i w obecnej chwili nie mieszka wraz z rodziną pod adresem M. [...], lecz w lokalu przy ul. [...] oraz nie uwzględnił licznych oświadczeń składanych przez rodzinę i znajomych skarżącego; 3) przepisów prawa materialnego, tj. art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r., poz. 636), dalej jako "ustawa o Policji" w zw. z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, poprzez błędną jego wykładnie polegającą na przyjęciu, że miejsce zameldowania jest tożsame z pojęciem, którym posługuje się powyższe rozporządzenie, a mianowicie "policjant zajmuje", gdy tymczasem owo pojęcie może odnosić się do miejsca zamieszkania, a nawet miejsca pobytu. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania równoważnika, o którym mowa w ust. 1, podmioty uprawnione do jego otrzymania, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu oraz sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania zostały uregulowane w wydanym na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o Policji rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 2302), dalej jako "rozporządzenie". Stosownie do § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi, który zajmuje spółdzielczy lokal mieszkalny, w tym lokatorski lub własnościowy, oraz spółdzielczy lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia, ustalenia uprawnień policjanta do otrzymania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, oraz do liczby norm zaludnienia przysługujących zamieszkałym z nim członkom rodziny dokonuje się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego, na podstawie corocznie składanego przez niego oświadczenia mieszkaniowego. Policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego albo na jego wysokość (§ 5 rozporządzenia). Skarżący wraz z żoną posiadają tytuł prawny do lokalu mieszkalnego (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) położonego w L. przy ul. [...], na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 10 października 2012 r. (k. 20 t. I akt adm.). W oparciu o rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia 12 lutego 2019 r. skarżący został zwolniony ze służby w Policji z dniem 23 lutego 2019 r. W dniu 31 grudnia 2021 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie o naliczenie mu za rok 2019 należności pieniężnych za remont mieszkania pod adresem L., ul. [...] oraz złożył oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2019. W oświadczeniu skarżący wskazał, że od dnia 10 października 2012 r. wraz z żoną, córką i synem zajmuje spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny. Skarżący nie wskazał adresu lokalu mieszkalnego w oświadczeniu. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy na dzień 1 stycznia 2019 r. skarżący zajmował wyżej wymieniony lokal mieszkalny i czy przysługuje mu równoważnik pieniężny za remont tego lokalu za rok 2019. Przepisy ustawy o Policji nie definiują pojęcia zajmowania lokalu mieszkalnego, nie budzi jednak wątpliwości, że celem ustanowienia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego było udzielenie pomocy funkcjonariuszowi w utrzymaniu na odpowiednim poziomie mieszkania, w którym faktycznie zamieszkuje. Użyty w art. 91 ust. 1 ustawy o Policji zwrot "zajmowanego lokalu mieszkalnego" utożsamiać zatem należy z rzeczywistym miejscem zamieszkania. Stosownie do art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), dalej jako "k.c.", przez miejsce zamieszkania osoby fizycznej należy rozumieć miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że na prawną konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). O stałości pobytu na określonym terytorium decyduje przede wszystkim takie przebywanie, które ma na celu założenie tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów, chodzi zatem o aktualne centrum życiowe działalności danej osoby. Wyrażenie zamiaru stałego pobytu nie wymaga złożenia oświadczenia woli. Wystarczy więc, że zamiar taki wynika z zachowania danej osoby, a mianowicie koncentracji aktywności życiowej w określonej miejscowości (por. m.in. postanowienie NSA z 11 sierpnia 2020, sygn. akt I OW 282/19, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 160/13). W ocenie sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie można przyjąć, że na 1 stycznia 2019 r. skarżący zajmował lokal mieszkalny przy ul. [...] w L., tj., że w tym lokalu realizował potrzeby mieszkaniowe swoje i swojej rodziny i skoncentrowane było w nim centrum jego spraw życiowych. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 4 grudnia 2017 r. skarżący poinformował Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie o zmianie miejsca zamieszkania z adresu M. [...] na adres L. ul. [...] (k. 50 t. I akt adm.). W oświadczeniu mieszkaniowym do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości z dnia 1 stycznia 2018 r. oświadczył, że od 15 stycznia 2018 r. zajmuje lokal mieszkalny przy ul. [...] w L. (k. 51 t. I akt adm.). Następnie, pismem z dnia 6 marca 2018 r. skarżący poinformował organ o zmianie miejsca zamieszkania na M. [...], [...], w związku z doznanym wypadkiem i potrzebą opieki ze strony osób trzecich (k. 75 t. I akt adm.). Z pisma Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KMP w Lublinie z dnia 5 stycznia 2022 r. wynika, że było to ostatnie pismo skarżącego informujące organ o zmianie jego adresu zamieszkania (k. 104 t. II akt adm.). Adres – L., ul. [...] został przez skarżącego podany dopiero w "zobowiązaniu o przestrzeganiu przepisów o ochronie informacji niejawnych" z dnia 19 lutego 2019 r. (pismo Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KMP w Lublinie z dnia 10 lipca 2024 r. – k. 338 t. III akt adm.), przy dopełnianiu formalności związanych ze zwolnieniem ze służby w Policji. Skarżący nie poinformował zatem przełożonego o zmianie miejsca zamieszkania, co powinno nastąpić niezwłocznie po zaistnieniu takiego zdarzenia. Z informacji udzielonych przez L. wynika, że B. P. i W. P. są członkami tej spółdzielni oraz że opłaty eksploatacyjne na dzień 1 stycznia 2019 r. za lokal przy ul. [...] były naliczane na jedną osobę (k. 102 t. II akt adm.). W nadesłanym przez skarżącego potwierdzeniu przelewu z dnia 30 marca 2022 r. kwoty 279,14 zł na rzecz L. jako tytuł przelewu skarżący wskazał "opłaty za wodę i wywóz śmieci za styczeń 2019" (k. 176 t. II akt adm.). Spółdzielnia wyjaśniła, że wpłata ta nie dotyczyła opłaty bieżącej, ani należności głównej czy odsetek za mieszkanie przy ul. [...]. Mieszkanie nie posiada wodomierza, opłata za wodę naliczana jest ryczałtowo i nie podlega rozliczeniu. Opłaty za mieszkanie naliczane są na jedną osobę (k. 218 t. II akt adm.). W piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r. L. dodatkowo wyjaśniła, że na powyższą kwotę składa się koszt zimnej wody i wywóz śmiecie liczony na 3 osoby (k. 307 t. II akt adm.). W ocenie sądu, uzyskane przez organ od L. informacje nie potwierdzają okoliczności zamieszkiwania skarżącego i jego rodziny w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w L. w styczniu 2019 r. Opłaty eksploatacyjne na dzień 1 stycznia 2019 r. naliczane były na jedną osobę, natomiast wpłata kwoty 279,14 zł na rzecz L. nastąpiła dopiero po złożeniu wniosku o przyznanie równoważnika, w dniu 30 marca 2022 r., a więc ponad trzy lata później. Co więcej, w powyższym potwierdzeniu przelewu jako adres skarżącego wskazany jest M. [...], [...], co dodatkowo przeczy twierdzeniom skarżącego o zamieszkiwaniu w L.. M. [...], [...], jako adres zamieszkania skarżącego widnieje również na załączonej przez skarżącego karcie informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 6 marca 2018 r. (k. 155 t. II akt adm.), w Historii Choroby Poradni Zdrowia Psychicznego [...] w L. podany podczas pierwszej rejestracji w dniu 21 lutego 2017 r. (k. 162 t. II akt adm.), w Historii Choroby Poradni Zdrowia Psychicznego Szpitala [...] w L. podany podczas pierwszej rejestracji w dniu 4 stycznia 2019 r. (k. 162 t. II akt adm.), w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia 26 stycznia 2022 r. (k. 154 t. II akt adm.). W aktach sprawy znajduje się również rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie z dnia 10 grudnia 2018 r., na mocy którego udzielono skarżącemu zgodę na podjęcie dodatkowego zajęcia zarobkowego poza służbą w Policji w charakterze prowadzącego wspólnie z żoną gospodarstwa rolnego o profilu produkcji zwierzęcej i roślinnej, w którym przeważa uprawa zbóż. Zezwolenia udzielono do 31 grudnia 2019 r. (k. 242 t. II akt adm.). Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie z dnia 28 grudnia 2017 r. udzielono skarżącemu takiej zgody na rok 2018 r. (k. 243 t. II akt adm.). W końcu, jak wynika z ustaleń organu, skarżący od urodzenia do dnia 19 sierpnia 2019 r. był zameldowany w miejscowości M. [...], zaś od dnia 20 sierpnia 2019 r. jest zameldowany przy ul. [...] w L. (k. 123 t. II akt adm.). W okresie od 11 grudnia 2017 r. do dnia 7 stycznia 2019 r. zameldowany był na pobyt czasowy pod adresem ul. [...] w L., zaś od 7 stycznia do dnia 20 sierpnia 2019 r. był zameldowany na pobyt czasowy pod adresem ul. [...] w L.. Żona skarżącego od dnia 26 listopada 2014 r. jest zameldowana przy ul. [...] w L. (k. 120 t. II akt adm.). Natomiast syn skarżącego G. P. od urodzenia jest zameldowany pod adresem M. [...] (k. 117 t. II akt adm.), a córka M. P. od urodzenia do dnia 1 września 2021 r. była zameldowana pod adresem M. [...] (k. 113 t. II akt adm.). Jakkolwiek zgodzić się należy ze skarżącym, że zameldowanie nie przesądza o zamieszkiwaniu przez daną osobę pod określonym adresem, to jednak jest to jeden z elementów stanu faktycznego, który musi być oceniany razem z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Te zaś nie pozwalają na przyjęcie, że skarżący wraz z rodziną mieszka w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w L.. Adres M. [...], [...] był ostatnim adresem wskazanym przez skarżącego jako adres zamieszkania przed zwolnieniem ze służby w Policji z dniem 23 lutego 2019 r. Pod tym adresem skarżący prowadził wspólnie z żoną gospodarstwo rolne o profilu produkcji zwierzęcej i roślinnej. Dzieci skarżącego od urodzenia zameldowane są pod adresem M. [...], syn nadal, córka do dnia 1 września 2021 r. Adres ten był przez skarżącego podawany jako adres zamieszkania w zasadzie we wszystkich przedłożonych przez niego dokumentach, w tym m.in. karcie informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 6 marca 2018 r. (k. 155 t. II akt adm.), w Historii Choroby Poradni Zdrowia Psychicznego [...] w L. podany podczas pierwszej rejestracji w dniu 21 lutego 2017 r. (k. 162 t. II akt adm.), w Historii Choroby Poradni Zdrowia Psychicznego [...] w L. podany podczas pierwszej rejestracji w dniu 4 stycznia 2019 r. (k. 162 t. II akt adm.), w orzeczeniu komisji lekarskiej nr [...] z dnia 26 stycznia 2022 r. (k. 154 t. II akt adm.), w potwierdzeniu przelewu z dnia 30 marca 2022 r. kwoty 279,14 zł na rzecz L. tytułem "opłaty za wodę i wywóz śmieci za styczeń 2019" (k. 176 t. II akt adm.), w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności syna skarżącego z dnia 21 marca 2019 r. (k. 170 t. II akt adm.) oraz w wydanym na prośbę skarżącego zaświadczeniu Fundacji Alpha z dnia 17 czerwca 2022 r. o uczęszczaniu syna skarżącego w styczniu 2019 r. na zajęcia w ośrodku rehabilitacji dziennej (k. 169 t. II akt. adm.). Adres ul. [...] w L. podany został dopiero w zaświadczeniach lekarskich z dnia 21 czerwca 2022 r. (k. 163 t. II akt adm.) i z dnia 9 kwietnia 2022 r. (k. 167 t. II akt adm.), a więc już po złożeniu wniosku o równoważnik oraz licznych oświadczeniach o miejscu zamieszkania złożonych przez skarżącego i jego rodzinę i znajomych, a także pismach skarżącego kierowanych do organu, które w świetle omówionych wyżej okoliczności nie mogą być uznane za obiektywne. Również zmiana adresu zamieszkania skarżącego na kartach Historii Choroby Poradni Zdrowia Psychicznego [...] w L. na ul. [...] w L. (k. 235-238 t. II akt adm.) oraz w wydanym na prośbę skarżącego zaświadczeniu Fundacji [...] z dnia 20 kwietnia 2023 r. o uczęszczaniu syna skarżącego w styczniu 2019 r. na zajęcia w ośrodku rehabilitacji dziennej (k. 239-241 t. II akt. adm.), nastąpiły już po złożeniu wniosku o równoważnik. Sąd nie kwestionuje jednocześnie, że skarżący korzysta z mieszkania przy ul. [...] w L. i być może sporadycznie w nim pomieszkuje. Zgromadzony przez organy materiał dowodowy, łącznie z dokumentami nadsyłanymi przez stronę, nie daje jednak podstaw do przyjęcia, że jest to główne miejsce zamieszkania skarżącego i jego rodziny i że realizuje w nim centrum swoich spraw życiowych. Sama zaś okoliczność, że skarżący ponosi koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego w L. (czynsz, energia elektryczna, gaz) nie przesądza o zamieszkiwaniu w tym lokalu. Na marginesie zauważyć również należy, że skarżący już wcześniej podawał różne adresy zamieszkania na potrzeby równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego i zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. W latach 2013 – 2016 pobierał równoważnik za remont lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w L.. W 2017 r. również złożył oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości, oświadczając, że od dnia 10 października 2012 r. zajmuje z rodziną lokal mieszkalny przy ul. [...] w L.. Równoważnik został skarżącemu przyznany. W dniu 4 grudnia 2017 r. poinformował natomiast przełożonego, że z tym dniem zmienia adres zamieszkania z dotychczasowego – M. [...], [...] na L., ul. [...]. Jednocześnie, od 2007 r. do października 2017 r. otrzymywał zwrot kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby na trasie M. S. – B. (sprawozdanie z czynności wyjaśniających prowadzonych w stosunku do skarżącego – k. 53 t. I akt adm.). Z uwagi na powyższe okoliczności zostało w stosunku do niego wszczęte postepowanie dyscyplinarne, które następnie zostało umorzone, ze względu na zwolnienie skarżącego ze służby w Policji, na jego prośbę, wobec orzeczenia o trwałej niezdolności do służby. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów postepowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji podjęły czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy oraz w sposób wyczerpujący zgromadziły, a następnie rozpatrzyły materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Organy prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym dokumenty przedłożone przez stronę. Nieuwzględnienie zaś przez organ odwoławczy zarzutów strony nie świadczy o ich pominięciu. Wbrew stanowisku skarżącego, organ odwoławczy nie naruszył przepisu art. 107 § 3 k.p.a., gdyż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Skarga zaś, poza polemiką z ustaleniami organów, nie zawiera żadnych przekonywujących argumentów uzasadniających twierdzenia strony. Skarżącemu zapewniono również udział w postępowaniu. Nie można zatem dopatrzyć się naruszenia przez organy zasad ogólnych postępowania. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).