III SA/Lu 9/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...], Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, po ponownym rozpoznaniu sprawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] Nr [...] o odmowie umorzenia wnioskowanego zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 29 lutego 2008 r. S. K. wniósł o umorzenie zaległych składek wraz z odsetkami, które zostały zabezpieczone poprzez wpis hipoteki w księdze wieczystej, obejmującej nieruchomości wnioskodawcy. Decyzją z dnia 14 maja 2008 r. Prezes KRUS odmówił umorzenia wskazanych należności. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w dniu [...] została wydana ostateczna decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygniecie I instancji. Od tej decyzji S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 24 lutego 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa KRUS, wskazując naruszenie przepisów art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Po przekazaniu akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem Sądu, decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 10 oraz art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz.291, ze zm.), organ odmówił umorzenia wnioskowanego zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Od powyższej decyzji S. K.złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazał, iż powodem nieopłacania składek w latach wcześniejszych była choroba własna i małżonki, a także ponoszenie kosztów związanych z utrzymaniem dzieci, na które nie otrzymywał zasiłków rodzinnych, bowiem były one potrącane na zaległe składki na ubezpieczenie społeczne rolników. Skarżący wyjaśnił, że zaprzestał opłacania składek na ubezpieczenie, kiedy posiadając małe gospodarstwo miał na utrzymaniu troje dzieci, a KRUS potrącał na poczet zaległych składek przyznawane świadczenia (zasiłek rodzinny, chorobowy). Podniósł też, że osłabiła się kondycja finansowa jego gospodarstwa z uwagi na wypadek drogowy, któremu uległ w 1997 r. Jako argumenty mające dać podstawę umorzenia zadłużenia wymienił również upadek zwierząt, ponoszenie wydatków na lekarstwa, za dostawę mediów i na zakup biletu miesięcznego dla córki, która uczy się w szkole oddalonej o 30 km od miejsca zamieszkania. Sytuacja materialna skarżącego jest trudna, gdyż przyznane płatności do gruntów rolnych w kwocie 6.200 zł (po oddaniu 1.200 zł za dzierżawę) w całości przeznaczane są m.in. na zakup paliwa, nawozy czy też środki ochrony roślin. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący dołączył następujące dokumenty: - zaświadczenie z Urzędu Gminy ., z którego wynika, iż posiada gospodarstwo rolne o pow. 8,80 ha fiz., a poza tym dzierżawi grunty o pow.2,81 ha fiz., - zaświadczenie wydane przez lekarza weterynarii, potwierdzające upadek zwierząt w 2005 r., - zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż z uwagi na stan zdrowia wymaga systematycznego leczenia i przyjmowania leków, - dowód rejestracyjny potwierdzający, iż posiadany ciągnik rolniczy został wyprodukowany w 1973 r., - decyzję w sprawie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku skarżącego, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...] (zaskarżoną niniejszą skargą) utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną o odmowie umorzenia wnioskowanego zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, że skarżący prowadząc wraz z małżonką gospodarstwo rolne o powierzchni powyżej 1 ha przeliczeniowego podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu rolników, czyli miał obowiązek opłacania składek na przedmiotowe ubezpieczenie. Z obowiązku tego skarżący nie wywiązywał się od 1993 r. do 2004 r., o czym był informowany wielokrotnie przez Placówkę Terenową KRUS w J. Brak działań zmierzających do uregulowania zaległości ze strony skarżącego spowodował, że w celu zabezpieczenia wierzytelności KRUS, zaległości za okres od II kw. 1996 r. do II kw. 2001 r. zostały zabezpieczone poprzez dokonanie wpisu hipoteki przymusowej w księdze wieczystej gospodarstwa skarżącego, a zadłużenie na koncie było pokrywane poprzez dokonywanie potrąceń ze świadczeń krótkoterminowych: zasiłków rodzinnych na dzieci (za zgodą małżonki), zasiłków chorobowych, jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, któremu uległa matka skarżącego (za jej zgodą). Bieżące składki na ubezpieczenie skarżący zaczął opłacać od IV kwartału 2004 r. i wystąpił z wnioskiem o udzielenie ulgi w spłacie zaległych składek. Zaległość w kwocie 27.640,30 zł za okres od II kwartału 1996 r. do III kwartału 2004 r. została rozłożona na raty, jednak skarżący nie dotrzymał warunków układu ratalnego, co spowodowało jego zerwanie. Przed podjęciem decyzji przeprowadzone zostało postępowanie, które wykazało, że skarżący posiada zmechanizowane gospodarstwo rolne o wysokiej bonitacji gleb. Z zaświadczenia Urzędu Gminy w C. wynika, iż w 2008r. skarżący posiadał gospodarstwo rolne o powierzchni 11,12 ha fiz., co stanowiło 11,09 ha przeliczeniowych. Urząd Gminy potwierdził również, iż skarżący rozwiązał umowę dzierżawy i oddał grunty o pow. 2,81 ha, co stanowiło 2,39 ha przeliczeniowego od lutego 2009r. Z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uzyskano zaświadczenie z dnia 21 kwietnia 2009 r., z którego wynika, iż skarżący korzystał z następujących programów pomocowych: - w 2007 roku z płatności obszarowych - kwota płatności 6.192,60zł, oraz z płatności rolno środowiskowe w kwocie 3.504,80zł, - w 2008r. z płatności obszarowych, które wynosiły kwotę 5.508,96zł oraz z płatności rolno środowiskowe w kwocie 3.872,80zł. Ponadto z wydanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaświadczenia z dnia [...] 2009r. wynika, iż na dzień jego wydania skarżący posiadał 5 sztuk bydła oraz 30 sztuk trzody chlewnej. Natomiast w latach 2007-2008 w stadzie zwierząt w gospodarstwie występowały zmiany typu: 4 sprzedaże, 4 kupna oraz 2 urodzenia odnośnie bydła oraz 6 przypadków urodzeń (łącznie 48 sztuk) oraz 6 przypadków sprzedaży (łącznie 39 sztuk) odnośnie trzody chlewnej. Organ wyjaśnił również, że powyższe informacje dotyczące ilości posiadanego inwentarza żywego uzyskane z ARiMR nie pokrywają się z informacjami przekazanymi przez małżonkę skarżącego w trakcie wizytacji gospodarstwa w dniu 15 kwietnia 2009 r., która zaniżyła faktyczny stan inwentarza. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ stwierdził, że w sprawie skarżącego nie wystąpiły przesłanki uzasadniające podjęcie rozstrzygnięcia o umorzeniu należności, uznając, iż opłacenie należności z tytułu składek nie pozbawiłoby skarżącego i członków jego rodziny możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Ustalono bowiem (wg zaświadczenia Urzędu Gminy w C.), że dochód roczny skarżącego w 2008 r. wyniósł 24.619,80 zł. Ponadto za I i II półrocze 2008r. otrzymał zwrot podatku akcyzowego w kwocie 910, 83zł. Powyższy dochód został zwiększony dopłatami z ARiMR, które w 2008 r., stanowiły łączną kwotę 9.381,76 zł. W ocenie organu uzyskany dochód z tytułu prowadzonej działalności rolniczej pomniejszony o wydatki na leczenie, wydatki na bilet miesięczny dla córki oraz wydatki z tytułu dostawy mediów, pozwalają na spłatę bieżących składek na ubezpieczenie społeczne rolników, a także na spłatę zaległości w ratach, których wysokość może być dostosowana do aktualnych możliwości płatniczych. Przyznane przez ARiMR płatności do gruntów rolnych w 2007 r., które w całości są przeznaczane m.in. na zakup paliwa, nawozy czy też środki ochrony roślin, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do umorzenia zadłużenia, ze względu na fakt, iż dopłaty z ARiMR powinny być właśnie przeznaczane na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Ponadto organ wyjaśnił, że trudno oszacować jaki skutek finansowy wywołał upadek zwierząt w gospodarstwie w 2005 r., poza tym powód ten nie może być okolicznością przesądzającą o umorzeniu zadłużenia, które jest konsekwencją nieopłacania składek w okresie wcześniejszym niż miało miejsce powyższe zdarzenie. W trakcie prowadzonego postępowania w sprawie skarżący przedłożył szereg dokumentów wskazujących ponoszone przez niego wydatki inwestycyjne i prywatne: - zaświadczenie z dnia 18.08.2009 r. wystawione przez kierownika apteki o zakupie leków p/cukrzycowe, p/ciśnieniowe, od cholesterolu na kwotę ok. 250 zł miesięcznie; - oświadczenie z firmy PHU T. potwierdzające zakup nawozów i wapna nawozowego na kwotę ok. 4.000 zł; - zaświadczenie z firmy transportowej o poniesionych kosztach związanych z dojazdem córki do szkoły - 1.300 zł (za rok szkolny); - fakturę za wodę za II kw. 2008r. na kwotę 67,19 zł, rachunki za telefon (7 szt.), faktury za energię elektryczną (3 szt.); - oświadczenie z dnia 18.08.2009r. wystawione przez przedsiębiorstwo handlowe B. o zakupie w 2009r. pasz dla zwierząt i drobiu na kwotę 1.300 zł, środków ochrony roślin na kwotę 1.300 zł, węgla na kwotę 980 zł; - fakturę wystawioną przez firmę F. potwierdzająca zakup towaru na kwotę 1.940 zł. Ponadto skarżący wyjaśnił, iż część maszyn znajdujących się w gospodarstwie należy do syna, który od kilku lat pracuje w Anglii. Podniósł też, że oprócz wydatków potwierdzonych odpowiednimi dokumentami ponosi wydatki na gaz - rocznie 500 zł, sznurek do prasy - 200 zł, kupno cieląt - 1.500 zł, prosiąt - 1.500 zł, na podatki, ubezpieczenie w KRUS, ubezpieczenie budynków, ciągnika, mienia w gospodarstwie – 450 zł, remont sprzętu rolnego -1.500 zł, leczenie prywatne z uwagi na problemy z kręgosłupem, a także zakup kombajnu zbożowego za 3.500 zł. Skarżący poinformował, że z powodu niskich zbiorów malin i niskich cen zmuszony był wziąć kredyt w kwocie 6 tys. zł na zasiew jesienny, nawozy, olej napędowy i materiały siewne. Ponadto jego syn planuje zawarcie związku małżeńskiego, co wiąże się z wydatkami. Analizując zgromadzony materiał dowodowy organ stwierdził, iż dostarczone przez skarżącego dokumenty świadczą o ponoszonych wydatkach inwestycyjnych i wydatkach prywatnych, które mają wpływ na zdolności płatnicze. Jednak prowadzenie działalności rolniczej, jak podkreślił organ, wiąże się również z uzyskiwaniem dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, a także ze środków zewnętrznych (np. dopłaty z ARiMR). Prowadzenie zatem działalności rolniczej wymaga od rolnika racjonalnego gospodarowania uzyskanym dochodem tj. podejmowania takich decyzji o wydatkach, które pozwolą również na regulowanie składek na ubezpieczenie społeczne rolników bieżących jak i zaległych. Opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników jest obowiązkiem ustawowym, z którego niewywiązywanie się oznacza nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów. Organ uznał, iż udokumentowane obciążenia finansowe są wkalkulowane przez skarżącego w budżet domowy (w szczególności wydatki związane z zakupem mediów, kształceniem córki), tym samym nie mogą być podstawą do umorzenia należności. Na prowadzenie działalności rolniczej powinny być zabezpieczone środki z uzyskiwanych dochodów z działalności, a także z dopłat uzyskiwanych z ARiMR. Ponadto opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne rolników jest obowiązkiem, a w tej sytuacji również wydatki na ten cel powinny być wkalkulowane w budżet domowy. Powyższe oznacza, iż sam fakt ponoszenia wydatków nie może być podstawą do umorzenia należności, w szczególności za lata wcześniejsze. Organ wyjaśnił, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające podjęcie decyzji o umorzeniu zadłużenia. Decyzja o umorzeniu zadłużenia, stosownie do art. 41 a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników podejmowana jest tylko w szczególnych wypadkach, np. gdy w gospodarstwie zaistniały zdarzenia losowe. Dochód uzyskiwany daje skarżącemu możliwość uregulowania zadłużenia np. w postaci układu ratalnego, w którym raty zostaną dostosowane do jego obecnych możliwości płatniczych, a spłata zadłużenia w tej formie nie zagrozi podstawom egzystencji. Ponadto skarżący nie korzysta z pomocy społecznej, co dodatkowo świadczy, iż uzyskuje dochód wystarczający na zagwarantowanie podstawowych potrzeb dla siebie i rodziny. Organ podniósł również, że jednym z obowiązków KRUS jest zagwarantowanie w przyszłości wypłaty świadczeń należnych ubezpieczonym rolnikom. Realizacja tego zadania nakłada na KRUS obowiązek rzetelnego gospodarowania zgromadzonymi środkami, wobec czego podejmowane decyzje powodujące osłabienie sytuacji finansowej KRUS (m.in. decyzje wydawane na podstawie art. 41a ust.1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników), powinny uwzględniać nie tylko słuszny interes obywateli, ale także mieć na względzie interes społeczny. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł S. K., domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 § 1 Kpa, poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zarzucił również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 41 a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników poprzez przekroczenie granicy uznania administracyjnego. Skarżący na poparcie swoich argumentów wskazał na bardzo liczne orzecznictwo sądowoadministracyjne oraz poglądy doktryny. Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie przeprowadzone zostało wadliwie, organ nie zebrał całego materiału dowodowego, orzekając zaś o odmowie umorzenia należności wziął pod uwagę tylko przychody, nie uwzględniając przy tym wydatków ponoszonych w gospodarstwie rolnym. W odpowiedzi na skargę Prezes KRUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1269 ze zm.) W ocenie Sądu zaskarżona decyzja prawa nie narusza, zatem skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Działania organów administracji w niniejszej sprawie odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Dokonując kontroli legalności tej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, a więc badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071, dalej: kpa), jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. 1998 r. Nr 7 poz. 25 ze zm.), Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W dniu 29 lutego 2008 r. skarżący wystąpił o umorzenie zaległych składek ubezpieczeniowych powołując się na brak możliwości spłaty zadłużenia. Wobec treści wniosku skarżącego, wszczynającego kontrolowane przez Sąd postępowanie administracyjne, zastosowanie w sprawie miał w szczególności przepis art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, w którym ustawodawca przewidział m.in. instytucję umarzania należności z tytułu składek. Zgodnie z treścią wymienionego przepisu, Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, może odroczyć termin płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie, rozłożyć ich spłatę na raty lub umorzyć w całości lub w części. Kryterium "ważnego interesu zainteresowanego" powołane w art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, przy zaistnieniu którego organ "może" uwzględnić wniosek umorzeniowy, wskazuje, iż decyzja Prezesa KRUS ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ ten przy ustalonym stanie faktycznym ma możliwość wyboru rozstrzygnięcia. Orzekając w konkretnej sprawie organ może więc, a nie musi umorzyć należności, oceniając istnienie lub nieistnienie tego kryterium, a także możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, a w wyniku dokonanej oceny wybiera konsekwencje prawne swoich ustaleń. Zaznaczyć jednak trzeba, iż wybór taki nie może być dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności tych podnoszonych przez stronę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 1996 r. II SA 2875/95). Skarżący swoje żądanie w zakresie umorzenia zaległości, uzasadniał trudną sytuacją zdrowotną i finansową. W skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania, stwierdzając, iż organ nie zebrał całego materiału dowodowego, bowiem orzekając o odmowie umorzenia należności wziął pod uwagę tylko przychody, nie uwzględniając przy tym wydatków ponoszonych w gospodarstwie rolnym. Z powyższym stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić, ponieważ organ orzekający wziął pod uwagę podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności i dokonał ich oceny, co znalazło swoje odzwierciedlenie zarówno w materiale dowodowym sprawy, jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Okoliczności te nie zostały zatem pominięte przez organ orzekający, zostały one ocenione jako niedające wystarczających podstaw do zastosowania wobec skarżącego ulgi w postaci umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Decyzja w sprawie umorzenia należności z tytułu składek, o czym była mowa wyżej, ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ przy rozpatrywaniu sprawy i wydawaniu rozstrzygnięcia korzysta ze swobody uznania administracyjnego, ma prawo wyboru rozstrzygnięcia, może zatem w przypadku stwierdzenia przesłanki uwzględnić wniosek lub odmówić jego uwzględnienia. Decyzja ta nie może być jedna dowolna i w ocenie Sądu charakteru dowolności nie ma, zatem zarzut skarżącego o przekroczeniu granic uznania administracyjnego jest bezzasadny. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym oraz wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy zgodnie z obowiązkami nałożonymi na organy administracji w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. Dlatego też stanowisko skarżącego o naruszeniu przepisów postępowania (art. 77 § 1 Kpa) również nie jest trafne. Organ wydając decyzję orzekał na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sposób wyczerpujący i wziął pod uwagę nie tylko dochody wnioskodawcy, ale również (wbrew jego twierdzeniom), ponoszone wydatki zarówno inwestycyjne jak i prywatne. Organ stwierdził, iż ponoszone wydatki mają wprawdzie wpływ na zdolności płatnicze, jednak nie mogą one być podstawą do umorzenia należności, w szczególności za lata wcześniejsze, ponieważ powinny być wkalkulowane w budżet domowy. Na prowadzenie działalności rolniczej powinny być zabezpieczone środki z uzyskiwanych dochodów z działalności, a także z dopłat uzyskiwanych z ARiMR. Dochody uzyskiwane z działalności rolniczej w ocenie organu pozwalają na spłatę należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ponieważ skarżący posiadał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 11,09 ha przel. (do lutego 2009 r.) o wysokiej klasie bonitacyjnej (dochód roczny w 2008 r. wyniósł 24.619,80 zł). Ponadto skarżący posiada dom murowany piętrowy, maszyny rolnicze, w gospodarstwie znajduje się również inwentarz żywy. Oprócz dochodów z gospodarstwa skarżący otrzymuje również dopłaty bezpośrednie z ARiMR. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika również, że skarżący nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Wobec powyższego Sąd uznał, że sytuacja skarżącego została oceniona przez organ administracji w sposób prawidłowy, przy uwzględnieniu zasad prawa materialnego i procesowego. Z tych względów zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.