III SA/Lu 902/16
PostanowienieWSA w Lublinie2016-08-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie trzydziestodniowego terminu, liczonego od skutecznego doręczenia decyzji w trybie zastępczym (art. 44 k.p.a.), podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie trzydziestodniowego terminu, liczonego od skutecznego doręczenia decyzji w trybie zastępczym (art. 44 k.p.a.), podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skuteczne doręczenie w trybie art. 44 k.p.a. następuje z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej, a termin do wniesienia skargi rozpoczyna bieg od dnia następującego po dniu skutecznego doręczenia.Stan faktyczny
Skarżący Z. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich odmawiającą zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych. Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, liczonego od daty skutecznego doręczenia decyzji w trybie zastępczym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] r., nr [...] którą Dyrektor Zarząd Dróg Wojewódzkich odmówił Z. Ś. udzielenia zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych po drodze wojewódzkiej.
Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję SKO.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), dalej: k.p.a.
W myśl art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego.
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).
Zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a., w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).
W niniejszej sprawie skarżący był dwukrotnie zawiadomiony o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości odbioru zgodnie z art. 44 § 2 i § 3 k.p.a. (awizo dnia 12 maja 2016 r. i 20 maja 2016 r.). Czternastodniowy termin przechowania w placówce pocztowej upłynął w dniu 26 maja 2016 r., a jako, że był to dzień wolny od pracy, to ostatni dzień terminu – zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. – przypadł na dzień 27 maja 2016 r., a zatem w dniu tym nastąpiło skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji.
Z powyższego wynika, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg 28 maja 2016 r. i upłynął z dniem 26 czerwca 2016 r. (niedziela). W związku z tym, że był to dzień wolny od pracy, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi - zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. - przypadł na dzień 27 czerwca 2016 r. (poniedziałek) W niniejszej sprawie skargę wniesiono do Sądu w dniu 28 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło