III SA/Lu 913/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonej skardze skarżący zwrócił się m.in. z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do skargi załączył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, że wnosi o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej strona wniosła skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona wnosząca skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie, w związku z czym strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Nie ma zatem podstaw do wydania orzeczenia w przedmiocie przyznania (bądź odmowy) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ w niniejszej sprawie skarżącemu przysługuje zwolnienie ustawowe z obowiązku ich ponoszenia. Powyższe, czyni zgłoszone żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, bezprzedmiotowym. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.