III SA/Lu 915/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..], Nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [..], Nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w chwili obecnej skarżący prowadzi działalność gospodarczą będącą na granicy zaspokojenia wyłącznie swoich podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący oświadczył, że wraz z żoną A. K.-P. wychowują trzyletnie dziecko. Wysokość średnich miesięcznych dochodów skarżącego wynosi ok. 1800 zł. Żona skarżącego pracuje na niepełny etat i zarabia ok. 2300 zł brutto. Jednocześnie, jak wskazał wnioskodawca, skarżący zaciągnął zobowiązanie kredytowe we frankach szwajcarskich na zakup domu, w którym mieszka rodzina. Kredyt ma być spłacany do 2027 r., a obecna suma zadłużenia wynosi 271.000 zł. Wysokość miesięcznej raty to ok. 2.000 zł, zatem obecnie na ten cel skarżący przeznacza całość uzyskanych środków pozostałych po dokonaniu opłat na podstawowe, bieżące utrzymanie (wyżywienie, opłaty stałe). Pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że w sytuacji braku możliwości spłaty kredytu, zostanie on wypowiedziany i natychmiast wymagalny, ponieważ skarżący nie będzie miał możliwości zapłaty raty bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Utrata domu zajmowanego przez rodzinę, byłaby niewątpliwie związana z trudnymi do odwrócenia skutkami, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Do skargi załączono zaświadczenie o kredycie z 17 lutego 2015 r., zeznanie roczne PIT-36 za rok 2014 oraz zaświadczenie o dochodach żony skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w którym akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się również, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (vide postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się skarżący i jego rodzina, a także wysokość kary pieniężnej wynikającej z zaskarżonej decyzji w kwocie 12 000 zł. Należy zauważyć, iż skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1800 zł, żona skarżącego – zatrudniona na niepełny etat – otrzymuje 2300 zł brutto, a na ich utrzymaniu pozostaje małe dziecko. Wraz z żoną skarżący spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup domu (z miesięczną ratą ok. 2000 zł uzależnioną od kursu franka szwajcarskiego). Okoliczności przedstawione we wniosku zostały poparte stosownymi dokumentami. Zdaniem Sądu, kwota dochodzonych zaległości jest kwotą znaczną, w zestawieniu z obecną sytuacją finansową strony. Wobec tego należy uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.