III SA/Lu 92/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 92/13, oddalił skargę S. W. na rozstrzygnięcie protestu L.Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia.[...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie powyższego wyroku. Jednocześnie skarżący dokonał czynności, której termin został uchybiony. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie otrzymał wezwania na rozprawę, która odbyła się w dniu 7 marca 2013 r. i nie wiedział, że został wydany wyrok. Stwierdził, że wezwanie na rozprawę nie zostało prawidłowo doręczone. Podkreślił, że w dniach od 13 lutego 2013 r. do 20 lutego 2013 r. przebywał w domu na zwolnieniu i listonosz miał możliwość osobistego doręczenia przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie S. W. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy, wyrok w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał 7 marca 2013 r. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upłynął 14 marca 2013 r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wskazywaną przez skarżącego przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku był brak wiedzy o ogłoszeniu wyroku w niniejszej sprawie na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. Skarżący wyjaśnił, że nie otrzymał przesyłki z zawiadomieniem o terminie rozprawy i Sąd uznał ją za doręczoną w dniu 1 marca 2013 r. Skarżący podkreślił, że w dniach od 13 lutego 2013 r. do 20 lutego 2013 r. przebywał w domu na zwolnieniu i listonosz miał możliwość osobistego doręczenia przesyłki czego jednak nie uczynił i nie pozostawił awiza. Tymczasem, wbrew twierdzeniom skarżącego, z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy była dwukrotnie awizowana: 15 lutego 2013 r. i 25 lutego 2013 r. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że awizo umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Przedłożone przez skarżącego zwolnienie lekarskie z dnia 15 lutego 2013 r., Nr [...] potwierdza, że skarżący faktycznie nie mógł odebrać wyżej wymienionej przesyłki w dniach od 15 lutego 2013 r. (data pierwszego awiza) do dnia 20 lutego 2013 r., bowiem w okresie od 13 lutego 2013 r. do 20 lutego 2013 r. przebywał na zwolnieniu. Nie było natomiast żadnych przeszkód do odebrania przesyłki po 20 lutego 2013 r. Po raz drugi była ona awizowana 25 lutego 2013 r., a zatem już po zakończeniu okresu zwolnienia. Ostatnim dniem terminu do odebrania przesyłki był 1 marca 2013 r. Skarżący we wskazanym terminie przesyłki nie odebrał, nie wskazał również okoliczności, które mu to uniemożliwiły. Następstwem takiego stanu rzeczy było przyjęcie przez Sąd, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 1 marca 2013 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Należało zatem przyjąć, że skarżący był powiadomiony o terminie rozprawy z dnia 7 marca 2013 r. i siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał w dniu 14 marca 2013 r. Z adnotacji na przesyłce zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy wynika, że została ona zwrócona do WSA w Lublinie w dniu 5 marca 2013 r. (k. 43 akt sądowych). Zgodnie z art. 91 § 1 zdanie 3 i 4 p.p.s.a. zawiadomienie powinno być doręczone co najmniej na siedem dni przed posiedzeniem. W przypadkach pilnych termin ten może być skrócony do trzech dni. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenie polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) w postępowaniu o dofinansowanie projektu stosuje się skrócone terminy. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 14 dni. Również termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego wynosi 14 dni (30d ust. 1 ustawy). Sąd rozstrzyga sprawę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi (art. 30c ust. 4 i 30d ust. 2 ustawy). Powyższe uzasadnia zastosowanie skróconego terminu zawiadomienia o terminie rozprawy. W ocenie Sądu, skarżący nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i które Sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącemu zachowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.