III SA/Lu 922/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie ekshumacji zwłok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D. C. pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazując, że dotyczy ona działań Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego . W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Podniósł, że decyzją z dnia 28 marca 2012 r. nie zezwolono na otwarcie grobu i ekshumację zwłok M. H.. Decyzja została doręczona D. C. w dniu 11 kwietnia 2012 r., skarżąca nie skorzystała jednak z możliwości odwołania się od niej do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego . Mając na uwadze, że treść, jak również cel wniesienia skargi były niejasne, zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2012 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], czy też jej przedmiotem jest opieszała działalność bądź bezczynność tego organu – pod rygorem odrzucenia skargi (k. 12 akt sprawy). Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. oświadczyła, że oczekuje od Sądu rozstrzygnięcia dotyczącego bezpodstawnego złamania ostatniej woli M. H.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczna ocena zasadności skargi zawsze winna zostać poprzedzona ustaleniem, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako "p.p.s.a."). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wyliczenie to stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi wynika, że D. C. odnosi się do okoliczności, które mogą zostać rozstrzygnięte, jednakże na drodze cywilnoprawnej. Wynika to z tego, że wskazany przez skarżącą przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Mając powyższe rozważania na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.