III SA/Lu 925/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: przyznać G. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o zwolnienie od kosztów zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną i czworgiem niepełnoletnich dzieci. Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu socjalnym o pow. 31 m2. Źródłem utrzymania rodziny jest renta skarżącego w kwocie 500 zł oraz zasiłek rodzinny na dzieci w wysokości 480 zł. G S. i jego rodzina nie posiada żadnego majątku (nieruchomości, zasobów finansowych). Dochód skarżącego podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w 2014 r. wyniósł 9.480,62 zł (zaświadczenie z urzędu skarbowego z dnia 27 sierpnia 2015 r.) W świetle powyższych okoliczności tj. utrzymywania się skarżącego i jego rodziny z niewielkiej renty i środków pomocy społecznej oraz faktu brak majątku stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym przez skarżącego zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a., Sąd przyznał G. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.