III SA/Lu 926/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk,, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Referent stażysta Michał Fiut, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. Sz. i H. Sz. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy. W dniu [...] maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek spółki cywilnej o nazwie Gospodarstwo Rolne Spółka Cywilna H. S. i spółka, której wspólnikami są M. S. i H. S., o przyznanie jednolitej płatności obszarowej i płatności cukrowej na rok 2014. W dniach 19-21 sierpnia 2014 r. w gospodarstwie skarżących przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności w obszarze IRZ przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii. W toku kontroli stwierdzono naruszenie BW.1 – stwierdzono, że skarżący nie zgłaszali faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie do 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia. Protokół z powyższej kontroli (Nr [...]) wpłynął do organu w dniu 29 sierpnia 2014 r. Do protokołu dołączono pismo skarżących skierowane do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii. Skarżący wyjaśnili, że nieterminowe zgłoszenie bydła nie nastąpiło z ich winy, lecz spowodowane było opadami śniegu i związanymi z tym trudnościami z dotarciem do placówek pocztowych i nadawaniem przesyłek. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał skarżącym: I. płatności na rok 2014 w wysokości 159,256,75 zł, w tym: - jednolitą płatność obszarową w wysokości 159 256,75 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 17 980,33 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego; II. płatność cukrową w wysokości 61 903,35 zł (środki unijne 61 903,35 zł, wynikające z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 6 988,98 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości oraz zastosowanie współczynnika korygującego); III. kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 4 564,61 zł (środki unijne 4 564,61 zł, wynikające z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 451,44 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości). W wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżących odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...], Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARIMR uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolejną decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał skarżącym: I. płatności na rok 2014 w wysokości 159 256,75 zł, w tym: - jednolitą płatność obszarową w wysokości 159 256,75 zł (pomniejszoną o kwotę 17 980,33 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego); II. płatność cukrową w wysokości 61 903,35 zł (pomniejszoną o kwotę 6 988,98 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego); III. kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 4 564,61 zł (pomniejszoną o kwotę 451,44 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości). Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARIMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.U. z 2008 r., Nr 204, poz. 1281 z późn. zm.), dalej: ustawa o systemie identyfikacji, w związku z art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r., z wyjątkiem przewoźników, wszyscy posiadacze zwierząt zobowiązani są do prowadzenia aktualnego rejestru, po pełnym uruchomieniu komputerowej bazy danych, zgłaszania właściwym władzom wszelkich przemieszczeń do gospodarstwa i z niego oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt w gospodarstwie, wraz z datami tych zdarzeń, w okresie ustalonym przez dane Państwo Członkowskie, a wynoszącym od trzech do siedmiu dni od daty zajścia danego zdarzenia. Organ wskazał, że w toku czynności kontrolnych stwierdzono, że producent nie zgłosił urodzenia 10 sztuk bydła z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wymaganym terminie (7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia). Organ stwierdził, że informacja o problemach z dokonywaniem zgłoszeń wpłynęła do organu w dniu [...] września 2014 r., wraz z protokołem z czynności kontrolnych. Natomiast pismo Zarządu Dróg Powiatowych z dnia [...] stycznia 2015 r., z którego wynika, że w okresie od połowy stycznia do połowy lutego 2014 r. występowały obfite opady śniegu, uniemożliwiające przejazd, skarżący złożyli wraz z odwołaniem. Organ podniósł, że skarżący mieli możliwość powiadomienia organu o wystąpieniu siły wyższej już w połowie lutego 2014 r. Tylko dla części zdarzeń data zgłoszenia miała miejsce w wskazanym w pismach okresie. Nie został zatem zachowany termin określony w art. 31 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE L Nr 30 z dnia 31 stycznia 2009 r., s. 16). Nie zaistniały również okoliczności wskazane w tym przepisie. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARIMR podkreślił, że termin na dokonanie zgłoszenia zdarzenia jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. W ocenie organu w niniejszej sprawie nie ma również zastosowania art. 73 rozporządzenia Komisji (We) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE L Nr 319 z dnia 2 grudnia 2009 r., s. 65), dalej: rozporządzenie Komisji (We) Nr 1122/2009, zgodnie z którym zmniejszeń i wykluczeni nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. W skardze na powyższą decyzję wspólnicy spółki cywilnej M. S. i H. S. wnieśli o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że stwierdzone uchybienia były nieznaczne. Doszło do nich jedynie kilka razy i w większości przypadków przekroczenie terminu nastąpiło tylko o jeden dzień. Ponadto w punkcie pocztowym w M. N. przesyłki nie są stemplowane w dniu nadania, są przekazywane do L. K. i tam dopiero stemplowane. W kilku przypadkach do uchybień doszło w wyniku ciężkich zimowych warunków atmosferycznych, które uniemożliwiały dowóz i odbiór poczty. Skarżący często nie wiedzieli o uchybieniach, zaś Agencja nie poinformowała o nich, w związku z czym nie mogli złożyć wyjaśnień w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARIMR wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARIMR utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie przyznania skarżącym płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z akt sprawy wynika, że skarżącym przyznano płatności w pomniejszonej wysokości z uwagi na stwierdzone w trakcie kontroli na miejscu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności - Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt nieprawidłowości, polegające na nie zgłoszeniu w stosunku do 10 sztuk bydła faktu urodzenia, śmierci oraz przemieszczania bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego ARiMR w terminie do 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika również, że skarżący nie kwestionują stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości. W skierowanej do Sądu skardze podnoszą natomiast, że stwierdzone naruszenia nie powstały z ich winy. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zatem ocena, czy powoływane przez skarżących okoliczności stanowią siłę wyższą lub okoliczności nadzwyczajne i powodują, że zmniejszenia i wykluczenia nie mogą być w stosunku do nich zastosowane. Zgodnie bowiem z art. 75 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, jeśli rolnik nie był w stanie wypełnić swych zobowiązań w wyniku siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zachowuje prawo do pomocy w odniesieniu do obszaru lub zwierząt kwalifikowalnych w momencie wystąpienia siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. Ponadto właściwych zmniejszeń nie stosuje się, jeżeli niezgodność będąca następstwem siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych dotyczy wzajemnej zgodności. Przypadki siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 31 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ zgłaszane są temu organowi na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia, w którym rolnik uzyskuje taką możliwość (ust. 2). Przypadki siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych wyłączające zastosowanie zmniejszeń i wykluczeń wskazane w art. 31 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009 stanowią: śmierć rolnika, długookresowa niezdolność rolnika do pracy, poważna klęska żywiołowa w dużym stopniu dotykająca grunty rolne gospodarstwa, wypadek powodujący zniszczenie w gospodarstwie budynków dla zwierząt gospodarskich, choroba epizootyczna dotykająca wszystkie zwierzęta gospodarskie rolnika lub część tych zwierząt. Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie identyfikacji, posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura (w przypadku bydła – w terminie 7 dni) informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) Nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 820/97 (Dz. Urz. UE L.2000.204.1). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 tiret drugie ww. rozporządzenia, informacjami tymi są informacje dotyczące przemieszczania do gospodarstwa i z niego oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie, wraz z datami tych zdarzeń. Z powyższego wynika, że na posiadaczu zwierzęcia gospodarskiego (bydła) spoczywa obowiązek niezwłocznego (w terminie 7 dni) zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego ARiMR powyższych zdarzeń. Uzasadniając niedochowanie terminów zgłaszania określonych przepisami zdarzeń, skarżący wskazali, że uchybienia były nieznaczne. Podkreślili, że doszło do nich jedynie kilka razy i w większości przypadków przekroczenie terminu nastąpiło tylko o jeden dzień. Wyjaśnili ponadto, że w punkcie pocztowym w M. N. przesyłki nie są stemplowane w dniu nadania, lecz są przekazywane do L. K. i tam dopiero stemplowane. Wskazali również, że w kilku przypadkach do uchybień doszło w wyniku ciężkich zimowych warunków atmosferycznych, które uniemożliwiały dowóz i odbiór poczty. Skarżący często nie wiedzieli o uchybieniach, zaś Agencja nie poinformowała o nich, w związku z czym nie mogli złożyć wyjaśnień w tym zakresie. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie z następujących przyczyn. Przede wszystkim należy jeszcze raz podkreślić, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie identyfikacji w związku z art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) Nr 1760/2000, posiadacz bydła ma obowiązek zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego ARiMR informacji dotyczących przemieszczania do gospodarstwa i z niego oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie, wraz z datami tych zdarzeń w terminie 7 dni. Nawet nieznaczne uchybienie terminu powoduje zmniejszenie płatności. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009, w przypadku niezastosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego i gdy taka niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać rolnikowi składającemu wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane temu rolnikowi po zastosowaniu do niego art. 7, 10 i 11, zmniejsza się lub wyklucza zgodnie z zasadami szczegółowymi określonymi w art. 24. Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 7, zgłoszeń o których mowa w ust. 1, 3 i 6, dokonuje się w formie pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję (pkt 1) albo elektronicznej, przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób określony przez Agencję (pkt 2a) lub na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych (pkt 2b). Z powyższego wynika, że skarżący mieli do wyboru cztery sposoby dokonania zgłoszeń. Oprócz skorzystania z usług operatora pocztowego i nadania przesyłki w placówce pocztowej mogli dostarczyć zgłoszenie osobiście w siedzibie organu, bądź posłużyć się formą elektroniczną, albo przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób określony przez Agencję, albo skorzystać z formularza umieszczonego na stronie internetowej administrowanej przez Agencję. W sytuacji ciężkich zimowych warunków atmosferycznych, utrudniających dowóz i odbiór poczty, dbając należycie o własne interesy skarżący mogli wybrać jeden z pozostałych sposobów i poinformować Agencję o zaistniałych zdarzeniach przed upływem terminu na ich zgłoszenie. Należy także zauważyć, że trudne warunki pogodowe, na które skarżący się powołują, miały miejsce w okresie od połowy stycznia do początku lutego 2014 r., natomiast skarżący nie zgłaszali w terminie również urodzin bydła, które nastąpiły w kwietniu, maju i lipcu 2014 r. Ponadto fakt nieprawidłowego funkcjonowania punktu pocztowego w M. N. (w szczególności fakt niepotwierdzania nadania przesyłek, nawet poleconych, w dniu nadania) był skarżącemu znany, co potwierdził na rozprawie przed sądem. Argumentacja dotycząca ciężkich warunków pogodowych oraz problemów z dostarczaniem poczty nie może prowadzić zatem do uznania, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiły przypadki siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych wskazane w art. 31 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009, wyłączające zastosowanie w stosunku do nich zmniejszeń i wykluczeń. W ocenie Sądu, skarżący nie mogą również powoływać się na okoliczność, że Agencja nie powiadomiła ich o powstałych uchybieniach niezwłocznie po ich wystąpieniu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie identyfikacji w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1760/2000 to na posiadaczach zwierząt ciąży obowiązek prowadzenia aktualnego rejestru oraz zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w terminie 7 dni od dnia zdarzenia. Obowiązku tego nie można przerzucać na organy. Skarżący byli zobowiązani do zgłoszenia narodzin bydła w terminie siedmiu dni, czego jednak nie uczynili. Należy również podkreślić, że nieprawidłowości dotyczące nieterminowego zgłaszanie zdarzeń wskazanych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1760/2000 nie wystąpiły po raz pierwszy. Pomniejszenie płatności z tego tytułu nastąpiło także w stosunku do płatności przyznanych na rok 2013 r. Skarżący wiedzieli zatem, jakie są skutki nieterminowego zgłaszania organom przypadków urodzenia bydła, a mimo to dopuścili się uchybień również w roku 2014. Podsumowując stwierdzić należy, że żadna z powoływanych przez skarżących okoliczności nie przemawia za odstąpieniem od zastosowania w stosunku do nich zmniejszeń przyznanych płatności. Skarżący nie wykazali, że stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości są wynikiem siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 31 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009, nie przedstawili żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, w związku z czym art. 75 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 nie mógł być zastosowany. Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 75 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, przypadki siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 31 rozporządzenia Rady (We) Nr 73/2009 powinny być zgłaszane właściwemu organowi na piśmie, wraz z odpowiednią dokumentacją w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia, w którym uzyskał taką możliwość. Tymczasem jest poza sporem, że skarżący w ogóle nie zgłaszali Agencji przypadków siły wyższej ani okoliczności nadzwyczajnych w terminie 10 dni od uzyskania możliwości zgłoszenia, lecz jak prawidłowo ustalił organ, dopiero wówczas gdy organ przeprowadził kontrolę i stwierdził nieprawidłowości, złożyli pierwsze wyjaśnienia. Protokół kontroli wraz z pisemnym wyjaśnieniem skarżących wpłynął do organu w dniu 12 września 2014 r., a zatem kilka miesięcy po ustaniu niekorzystnych warunków pogodowych. W żadnym zatem wypadku nie mógł organ uznać opadów śniegu za siłę wyższą lub wydarzenie nadzwyczajne. W rozpoznawanej sprawie nie mógł mieć również zastosowania art. 73 ust. 1 rozporządzenia Nr 1122/2009, zgodnie z którym zmniejszeń i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. Zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w rozdziałach I i II nie stosuje się w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że organ ten nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Jak już podkreślono, skarżący nie dochowali należytej staranności w wypełnianiu nałożonych na nich obowiązków dotyczących zgłaszania określonych zdarzeń dotyczących bydła. Znając terminy czynności oraz konsekwencje ich niedochowania nie starali się zapobiec przekroczeniom terminów i nie zadbali o uzyskanie potwierdzenia nadania zgłoszeń najbliższym punkcie pocztowym. Nie starali się również skorzystać z innej drogi dokonania zgłoszenia. W ocenie Sądu, organy obu instancji oparły się na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, wyczerpująco zbadały istotne okoliczności faktyczne sprawy, ustosunkowały się do wszystkich przedstawionych przez stronę zarzutów i dowodów oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Zaskarżona decyzja spełnia także wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. wymogi dotyczące uzasadnienia faktycznego i prawnego. Organy wyjaśniły wysokość przyznanych płatności i powody ich pomniejszenia. Skarżący nie przedstawili natomiast żadnego dowodu przeciwnego, który podważałby ustalenia organów. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania powodujących konieczność wyeliminowania zaskarżonego aktu z porządku prawnego. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).