III SA/Lu 932/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r., Nr[...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...], w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie sześciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 20 października 2014 r. W dniu 27 października 2014 r. skarżąca przesłała do sądu sześć egzemplarzy kserokopii skargi. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu nie nadesłano odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Jednocześnie, w dniu 3 listopada 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków, z powodu nieuprawdopodobnienia przez skarżącą okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wniesione przez skarżącą zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 149/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Skarżąca złożyła do sądu jeden egzemplarz skargi. W niniejszej sprawie oprócz skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania – D. D., K. D., W. G., E. S., S. L. oraz M. L., którym odpis skargi powinien być także doręczony. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi – w postaci nadesłania sześciu egzemplarzy odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. W wykonaniu wezwania skarżąca nadesłała jedynie sześć kserokopii skargi. W orzecznictwie administracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13). Ponadto, odpisy pisma, a zatem i odpisy skargi, wymagają bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11). Należy również podkreślić, że sama skarżąca zauważyła, iż nieprawidłowo wykonała wezwanie Sądu, bowiem w dniu 3 listopada 2014 r. wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków, zaś postanowieniem z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 149/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Lublinie. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro skarżąca, mimo wezwania sądu, w którym wskazano na konsekwencje zaniechania tej czynności, nie przedłożyła brakujących odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, jej skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.