III SA/Lu 936/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. Spółki [...] Spółki [...] z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry – w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, skarżąca Spółka zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że z jej udziałem toczy się ponad sto postępowań w analogicznych sprawach w całej Polsce, z których około 70 zakończyło się decyzjami ostatecznymi. Dotychczas wydane decyzje odnośnie kar opiewają na łączną kwotę [...] zł. Skarżąca nie dysponuje obecnie majątkiem pozwalającym na zaspokojenie nałożonych kar, a na skutek zatrzymania urządzeń do gier przez służbę celną musiała zaprzestać działalności operacyjnej, przez co nie jest w stanie uzyskiwać przychodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Nie dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji, co na tym etapie postępowania byłoby niedopuszczalne, należy stwierdzić, że wnioskodawca w złożonym do Sądu wniosku wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed sądowym rozpoznaniem skargi rzeczywiście mogłoby skutkować dla Spółki następstwami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, potęgując i tak już jego trudną sytuację finansową. Dodatkowo za pozytywnym rozpoznaniem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przemawia także wysokość kary pieniężnej wymierzonej w sprawie objętej skargą, jak również zasygnalizowana ich wysokość we wszystkich toczących się względem wnioskodawcy postępowaniach i związane z tym negatywne skutki finansowe wynikające z ewentualnej konieczności ich natychmiastowej zapłaty. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.