III SA/Lu 96/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lutego 2010 r. B. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące czynności egzekucyjnej. Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2010 r. W dniu 2 lipca 2010 r. skarżący uiścił wpis, bezpośrednio w kasie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2010 r. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2010 r. Na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej widnieje podpis A. M. – siostry skarżącego. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Siostra skarżącego niewątpliwie mieści się w kręgu "domowników" w rozumieniu cytowanego przepisu, charakter sprawy nie wskazuje, aby miała ze skarżącym sprzeczne interesy w sprawie, zaś pokwitowanie przez nią odbioru przesyłki wskazuje na wolę oddania pisma adresatowi. W tej sytuacji należy uznać, że doręczenie wezwania w dniu 21 czerwca 2010 r. było prawnie skuteczne. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał dla skarżącego w dniu 28 czerwca 2010 r. Wezwanie zawierało jasne i nie budzące wątpliwości pouczenie o skutkach nieziszczenia wpisu w terminie – w postaci odrzucenia skargi. Skarżący uiścił wpis dopiero w dniu 2 lipca 2010 r., a zatem cztery dni po upływie terminu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W tej sytuacji uiszczenie wpisu przez skarżącego po terminie nie może być uznane za skuteczne. Należy stwierdzić, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 i w zw. z art. 85 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.