III SA/Lu 96/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. z dnia 17 grudnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 231/11 postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt: III SA/Lu 96/12 odmawiającego L. B. przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r. (data nadania), pełnomocnik strony skarżącej L. B. oświadczył m.in., iż podtrzymuje wniosek o udzielenie prawa pomocy w "pełnym wymiarze", złożony poprzednio na urzędowym formularzu wraz kserokopiami dokumentów w ilości 68 sztuk. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem pełnomocnika skarżącego o udzielenie mu prawa pomocy w przedmiotowej sprawie. Pierwszy wniosek o prawo pomocy pełnomocnik skarżącego złożył na urzędowym formularzu w dniu 24 września 2012 r. (k-61 akt sprawy) domagając się przyznania jemu (a nie stronie skarżącej) zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W związku z pierwszym wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 25 października 2012 r., referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi skarżącego przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw (k-121 akt sprawy). W wyniku ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 21 listopada 2012 r. odmówił pełnomocnikowi skarżącego przyznania prawa pomocy. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z niewniesieniem środka zaskarżenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie mogą być składane w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek dotyczący przyznania prawa pomocy, nie może zostać uwzględniony. Podkreślić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy L. B. działającemu w sprawie jako pełnomocnik J. B. został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r., które uprawomocniło się wobec niewniesienia zażalenia na to postanowienie. Wniosek z dnia 17 grudnia 2012 r. jest kolejnym wnioskiem pełnomocnika strony skarżącej o udzielenie mu prawa pomocy. Pełnomocnik skarżącego podtrzymuje w nim żądanie udzielenia prawa pomocy w "pełnym wymiarze" na podstawie złożonego wcześniej urzędowego formularza wniosku wraz załącznikami. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie. W związku z powyższym, brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie prawomocnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r. Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.