III SA/Lu 961/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego – w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie R. T. zaskarżył decyzję z dnia [...] r., mocą której Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...]zł za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego niezgodnie z przepisami ustawy, umową międzynarodową lub warunkami określonymi w zezwoleniu. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2016 r. skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że źródłem jego dochodów jest działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozu rzeczy oraz wykonywania usług naprawy samochodów ciężarowych. Na utrzymaniu ma żonę i dwoje dzieci. Jest małym przedsiębiorcą, bowiem zatrudnia [...] osób. Skarżący wyjaśnił, że branża samochodowa wymaga ciągłych nakładów finansowych, nie można jej wykonywać bez wydatków na paliwo, ubezpieczenia, naprawy, zezwolenia, certyfikaty, czy opłaty za przejazdy. Podkreślił, że znaczny spadek cen usług w sektorze transportowym i wzrost wydatków spowodował, że od lipca 2016 r. z tytułu prowadzonej działalności – ponosi straty. Starta wynikająca z księgi przychodów i rozchodów w 2016 r., wyniosła [...] zł. Nie posiada również żadnych oszczędności. W dalszej kolejności opisał swoją sytuację zdrowotną, którą udokumentował, załączając do wniosku karty informacyjne z leczenia szpitalnego związane z przebytym zawałem mięśnia sercowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Trzeba zwrócić uwagę, że w rzeczowym uzasadnieniu swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał na te okoliczności, które przemawiają za jego uwzględnieniem. Mianowicie w okolicznościach faktycznych wynikających z przedłożonych dokumentów, skarżący zasługuje na ochronę tymczasową, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji względem niego jako małego przedsiębiorcy na tym etapie postępowania, w okresie trudności finansowych przedsiębiorstwa, spowodować może znaczną szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona nawet wskutek późniejszego ewentualnego zwrotu spełnionego świadczenia, co może uniemożliwiać przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W świetle przedłożonych dokumentów skarżącemu bezspornie grozi utrata płynności finansowej, co w konsekwencji może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Usunięciu takiej groźby służy właśnie możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji, analiza przedstawionych we wniosku skarżącego argumentów przemawiała za uwzględnieniem na tym etapie postępowania, w okolicznościach faktycznych tej sprawy, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, spełnione zostały bowiem przesłanki udzielenia tego rodzaju ochrony tymczasowej. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.