III SA/Lu 962/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Prywatnego Transportu Samochodowego "[...]" w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Stowarzyszenia Prywatnego Transportu Samochodowego "[...]" w L. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. w L. (dalej również jako Stowarzyszenie) na postanowienie Marszałka Województwa L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia – w trybie art. 106 § 3 i 4 k.p.a. oraz - planowanego przebiegu linii komunikacyjnej relacji W. – L. – L. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie zażaleniowe. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy wynika, że S. z siedzibą w W. wystąpiła do Marszałka Województwa Mazowieckiego z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na w/w linii komunikacyjnej. Wnioskiem z dnia [...] organ prowadzący to postępowanie zwrócił się na podstawie - art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. g/ ustawy o transporcie drogowym oraz art. 106 k.p.a. - do Marszałka Województwa L. o zajęcie stanowiska w tej sprawie. W odpowiedzi na powyższy wniosek postanowieniem z dnia [...] r. Marszałek Województwa L. uzgodnił wydanie zezwolenia. S. L. złożyło zażalenie na w/w postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie zażaleniowe argumentacją, że Stowarzyszenie nie było nie tylko stroną postępowania przed organem I instancji, ale również nie wnioskowało o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu, a to oznacza, że Stowarzyszenie nie posiada legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia (zażalenia) w sprawie dotyczącej innego podmiotu. W postępowaniu dotyczącym innego podmiotu organizacja społeczna może być dopuszczona i brać udział jeśli spełnione są przesłanki określone w art. 31 § 1 k.p.a. W skardze do WSA w Lublinie Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. art. 7, 31, 77 § 1, 134, 138 § 1, 141 oraz k.p.a. poprzez: - umorzenie postępowania zażaleniowego, zamiast wydania postanowienia o niedopuszczalności zażalenia; - błędne przyjęcie, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka interesu społecznego przemawiająca za przystąpieniem do postępowania S. L.; - brak wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia przez organ odwoławczy materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono między innymi, że w dniu [...] r. Marszałek Województwa [...] wydał postanowienie o dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu głównym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentując, że fakt dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu po wydaniu postanowienia z dnia [...] r. nie ma znaczenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżony akt odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wyżej wymienionych ustaw, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika, że S. z siedzibą w W. zwróciła się do Marszałka Województwa M. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. W dniu [...] organ prowadzący to postępowanie wystąpił (na podstawie art. 106 k.p.a.) do Marszałka Województwa L. o zajęcie stanowiska w tej sprawie. W odpowiedzi na powyższy wniosek postanowieniem z dnia [...] r. Marszałek Województwa L. uzgodnił (w trybie art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. g/ ustawy o transporcie drogowym) wydanie zezwolenia na rzecz Spółki S. S. L. złożyło zażalenie na w/w postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie zażaleniowe z argumentacją, że Stowarzyszenie nie było nie tylko stroną postępowania przed organem I instancji, ale również nie wnioskowało o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu. W ocenie Kolegium, Stowarzyszenie nie posiadało legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia (zażalenia) w sprawie dotyczącej innego podmiotu (Spółki S. ) W postępowaniu dotyczącym innego podmiotu – zdaniem Kolegium - organizacja społeczna może być dopuszczona i brać udział, jeśli spełnione są przesłanki określone w art. 31 § 1 k.p.a. Rozstrzygnięcie Kolegium narusza przepisy prawa. Zgodnie bowiem z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu jej do udziału w postępowaniu (art. 31 § 2 k.p.a.). W takim przypadku organizacja ta uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.). Stowarzyszenie uczestniczy na prawach strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wniosku S. spółki z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. Z akt sprawy wynika bowiem, że w dniu [...] r. Marszałek Województwa M. wydał postanowienie o dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu. Oznaczało to, że Stowarzyszeniu przysługiwało prawo do uczestniczenia na prawach strony nie tylko w postępowaniu głównym (w sprawie zezwolenia na wykonywanie przewozów), ale również w postępowaniu incydentalnym (w sprawie uzgodnienia przez Marszałka Województwa L. planowanej linii komunikacyjnej). W myśl art. 106 § 1 k.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Przepis powyższy określa w § 5, że zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Umorzenie postępowania zażaleniowego (zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.) było więc czynnością nieprawidłową, skoro Stowarzyszenie mogło uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.) i służyło mu z mocy art.106 § 5 k.p.a. zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa L. z dnia [...] r. Stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 8 sierpnia 2014 r. Kolegium słusznie stwierdziło, że możliwość skorzystania z tego środka zaskarżenia przysługuje stronie lub podmiotowi dopuszczonemu do udziału w postępowaniu na prawach strony. Bezpodstawnie jednak – według omawianych wyżej przepisów – uznało, że skarżące Stowarzyszenie nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia i z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyło postępowanie zażaleniowe. Powyższy przepis stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. W świetle art. 144 k.p.a. zasadą jest, że w postępowaniu zażaleniowym mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W myśl art. 127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie zażalenie. W świetle wskazanych unormowań, bez naruszenia art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Kolegium nie mogło umorzyć postępowania odwoławczego (w rozpoznawanej sprawie – postępowania zażaleniowego) z argumentacją, że Stowarzyszenie nie było stroną, w sytuacji, kiedy z mocy art. 106 § 5 k.p.a przysługiwało mu zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa [...] w przedmiocie uzgodnienia linii komunikacyjnej. Skoro na podstawie niezaskarżalnego postanowienia Marszałka Województwa M. z dnia [...] r. Stowarzyszenie dopuszczono do udziału w postępowaniu w trybie art. 31 § 2 k.p.a., to przysługiwało mu prawo do udziału w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.), a tym samym służyło mu prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa L. . Z tych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.